Black_wolf

به گمانم تمامِ آدم‌ها با غم‌هایی درگیرند که شاید هرگز بر زبانشان نیاورند و همان غم‌های ناگفته تبدیل به بغض‌های گاه‌و بیگاه، اشک‌های ممتد، خشم، انزوا و سکوت می‌شوند

زندگی میگذره و عادت میکنی ک دیگ ب کسی عادت نکنی

تعهد به قبله وگرنه حلقه رو که همه دارن

ما فکر میکنیم که به روابط جنسی نیاز داریم ولی مسئله همیشه رابطه جنسی نیست، ما به صمیمیت نیاز داریم به اینکه لمس بشیم، دیده بشیم، تحسین بشیم، بهمون لبخند زده بشه، با ینفر بخندیم، احساس امنیت کنیم، احساس کنیم که یه نفر واقعا ما رو میفهمه در حقیقت این چیزیه که ما اشتیاقش رو داریم

قبلاً فکر می‌کردم کسی مناسبه که همه معیارامو داشته باشه! اما به مرور متوجه شدم..! اونی مناسبه که برای بودنم ارزش قائل باشه و تلاش کنه! اولای فکر می‌کردم عشق یعنی، همیشه حالت باهاش خوب باشه! اما به مرور متوجه شدم عشق یعنی تو حال بدت جانزنه! فکر می‌کردم تا نیمه گمشدمو پیدا کنم عاشقش میشم! اما الان فهمیدم هیچ نیمه گمشده ای وجود نداره؛ عشق ساختنیه نه پیدا کردنی! خیلی طول کشید تا متوجه شم هر هیجان، علاقه و احساس نشونه عشق نیستی به وقتایی این آسیب ها و زخمامون که مارو به طرف وابسته میکنن! ولی الان باور دارم رابطه خوب وقتی ساخته میشه که دوطرف به بلوغ عاطفی رسیده باشن!

‏احساس می‌کنم‌ کم‌کم باید تک تک آدمایی که می‌شناسمو بغل کنمو بگم واقعیت اینه که من دیگه نمی‌تونم دوست خوبی براتون باشم، دیگه بلد نیستم به حرفاتون گوش کنم، دیگه نمی‌تونم براتون قشنگ حرف بزنم و به آینده امیدوارتون کنم. بخاطر اینکه اینه این روزا نمی‌دونم با خودم چند چندم

‏ما کسی رو به دست نمیاریم که کنترلش کنیم، محدودش کنیم و یا عذابش بدیم. ما انتخاب میکنیم پر پرواز چه کسی باشیم تا کنار هم رشد کنیم، بزرگ بشیم و بالا بریم. اسم رنج و عذاب دادن به هم رو عشق نذارید. دوست داشتن واقعی در توانمند کردن همدیگه و ایجاد احساس امنیت و آرامش تعریف می‌شه

توی این دنیا هر چقدر بیشتر به آدما تکیه کنی بیشتر باختی ؛ بُرد با کسیه که فهمیده جز خودش کسی هواشو نداره

اگر فردا، آخرین روز دنیا باشد؛ تمام خطوط تلفن دنیا پر میشود، از جمله هایی مانند: همیشه دوستت داشتم، هیچ وقت نتوانستم بگویم دوستت دارم، مرا ببخش و… هزاران نفر برای دیدن کسی که دوست دارند، حاضر هستند کل دارایی شان را بدهند، برای اینکه وقت دیدن طرفشان را لحظه ای داشته باشند... ای کاش به جای لج بازی و غرور بیجا، لحظه ای را با عشق سپری میکردیم... ای‌کاش هر روز، روز آخر بود، تا ما انسان ها قدر لحظات زندگی را میفهمیدیم، و قدر یکدیگر را میدانستیم

خیلی سعی کردم خودم رو تغییر بدم و سنگدل بشم تا کمتر آسیب ببینم؛ اما هیچوقت نتونستم! آدم شاید بتونه عادت های خودش رو تغییر بده، ولی ماهیت شو نه. به نظر من، بعضی وقتا بهترین راه اینه که، آدم به جای تغییر سرشت خودش، فاصله ش با آدما رو حفظ کنه

دلشکسته که باشی , ساده ترین حرف ها , اشکت را در می آورند..دلشکستگی . . . پیچیده نیست!! یک دل , یک آسمان , یک بغض آرزو های ترک خورده ...به همین سادگی!! حالم خوب است...اما , دلتنگ روز هایی هستم , که میتوانستم از ته دل بخندم!! دل شکسته هایم را زیر دوش حمام میبرم... ,بغض هایم را زیر شرشر آب داغ میترکانم... , تا همه فکر کنند , قرمزی چشمانم از دم کردن حمام است ... !! دل شکستگی درد دارد معنا ندارد

می‌تونستم نبخشمت. ولی این کار فایده‌ای برای کم شدنِ غمی که بهم دادی، نداشت

پارآدوکس یَنی نَدارمت وگٓاهی فکرِ از دَست دادنت دیوانِہ ام میکُنِد

میدونی غم دنیا چیه ؟ اینکه سهمت از خوشی دنیا این باشه بری پیویش پروفایلش و اخرین بازیدیشو چک کنی !

کم نیستند آدم هایی که زیر یک سقف هستند اما جدا جدا زندگی میکنند مثلا اتاق خوابشان جداست وقت غذا خوردنشان جداست تلویزیون دیدن و کتاب خواندنشان جداست گوشی هایشان رمز های طولانی و عجیب غریب دارد قلب هایشان هم همینطور اینطور آدم ها همان کسانی هستند که از طلاق می ترسند حوصله ی پروسه ی جدایی را ندارند شاید هم رعایت حال پدر و مادر یا فرزندانشان را میکنند به گمانم این ها ظالم ترینند هم در حق خودشان هم در حق اطرافیانی که مجبورند آن ها را همیشه خموده ببینند!

آن سو تویی و خرمنِ گیسوی کمندت این سو منم و این دلِ افتاده به بندت همـواره شبیخون زده بر مُلکِ وجودم چشـمانِ تـو در مَعیتِ مـژگانِ بلندت بی نقـش و نگاری و دل آرایی و ساده مانندِ همـان دامن و تنپـوشِ پَرندت شیرینیِ دنیا، همه زهر است و هَلاهل در محضرِ لب های عسل باره ی قندت کام از تـو طلب کردم و صبرم طلبیدی دردا که اثر نیست دراین چاره و پندت سخت است که تیمار کنی باغچه ها را خواهنـده ی گُل باشی و امّا، ندهندت گفتی کـه چو دیوانه شوی دل بسپارم ای‌ من‌ به‌ فدای‌ دل‌دیوانه‌ پسندت

زمان بهت نشون میده کیا لیاقت قلبتو دارند

سلام بر کسانی که شب‌های فراوان، تکیه‌گاه افراد بسیاری بودند، اما در شب‌های تنهایی خود، هیچ تکیه‌گاهی جز تنهایی نداشتند

‏عادت کردن به تنهایی خیلی عجیبه، ‏گاهی دلت میخواد روزمرگیاتو واسه یکی تعریف کنیو یکی کنارت باشه، اما به همون اندازه دوس داری از آدما فاصله بگیری، چون حس میکنی هیچ نقطه مشترکی با هیچکس نداری

داشتم به این فکر میکردم چقدر آدما دیگه خوب نیستن‌چقد همه با هم بد شدن‌ چقدر واسه بالا رفتن خودشون بقیرو خورد میکنن و چقدر همه با هم غریبه شدن ، ‌ این دنیا‌ دیگه جای قشنگی واسه‌زندگی‌کردن نیست

دلگیرم مثل موسیقی بی‌ڪلامی ڪه هزاران درد پنهان دارد

گاهی سکوت میکنی؛ چون اینقدر رنجیدی که نمیخوای حرف بزنی ... گاهی سکوت میکنی ، چون واقعا هیچ حرفی برای گفتن نداری ... سکوت گاهی یک انتظاره و گاهی هم یک اعتراض! اما بیشتر وقت ها سکوت برای اینه که هیچ کلمه خاصی نمیتونه غمی رو که تو وجودت داری توصیف کنه و این یعنی همون حس تنهایی

دلتنگی پیراهن نیست که عوضش کنی و حالت خوب شود دلتنگی گاهی، پوست تن آدمی ست!

می‌دانی “دلتنگی” چیست؟ دلتنگی آن است که جسمت نتواند به آنجایی برود که جانت به آنجا می‌رود.