Black white

قشنگه ولی

گاهی آدم برمیگرده و ب مسیر زندگیش یه نگاه هر چند کوتاه میندازه،،،و به داستانهای کوتاهی ک تو این مسیر دیده و شنیده،،،ی بازنگری ریز شاید،،،یه جا شک میکنی،،،اونجایی ک میبینی هیچ جا ،برای هیچ کس و هیچ چیز،صدِ خودتو نزاشتی،،،فکر میکردی که با صدت داری زندگی میکنی،،،اما نه،،،شاید،یکم بیشتر از ۵۰ بودی...البته که قبول نداشتی،،،محافظه کاری اسمشه،،،یا ترس ،،،یا ضعف ،،،یا نداشتن توان پذیرش نتیجه انتخابها،اعمال و رفتار،،،یا عدم مسولیت در برابر خواسته ها و نیاز ها ،،،کدومش؟،،،شاید همش،،،پس،،، همونجایی ک هستی هستی،حتی شرایطت تغییر خاصی نمیکنه ،،،ی دیوار کشیدی دور اونچه که میپسندی و انتخاب کردی ... اجازه تغییر نمیدی،،،خوب بوده یا نه؟ ...نه میتونست خوب باشه وقتی که ... #وسواس فکری

((:

سلام بر تویی که آنقدر قوی حسابت کردند که نه کسی همراهی‌ات کرد ...نه کسی نگرانت شد... و همیشه خودت تک و تنها زخم‌هات را بستی و اشک‌هات را پاک کردی ...مقتدرانه به پیش رفتی و ادامه دادی، جوری که با وجود آن‌همه زخم، حتی احتمال هم ندادند که تو در خلوتت چقدر شکننده‌ای و چقدر نیاز به حمایت داری... #نرگس_صرافیان

دقیقا همینه،،عالی

آخی ۲ و ۳ و ۴ و ۵ واقعن یادشون بخیر ((:

قشنگه

بله عزیزم،متاسفانه ...

سی تا نکته هست،، و اگر تبدیل به رفتار بشه خیلی خوبه

کاملن درسته

گاه دلم میگیرد…. گاه زندگی سخت میشود... گاه تنها،تنهایی آرامش می اورد... گاه گذشته اذیتم میکند… گاه افکارم دیوانه ام میکند... گاه آنچه نیامده آزرده ام میکند... این `گاه ها`… گهگاه تمام روز و شب من میشوند.. آنوقت بغض گلویم را میگیرد ... اینجاست که میشه گفت... کی اذیتت میکنه؟ میگم...انتظارات خودم

دل من! باز مثل سابق باش با همان شور و حال عاشق باش مهر می ورز و دم غنیمت دان عشق می باز و با دقایق باش بشکند تا که کاسه ات را عشق از میان همه تو لایق باش خواستی عقل هم اگر باشی عقل سرخ گل شقایق باش شور گرداب و کشتی سنگین؟ نه اگر تخته پاره قایق باش بار پارو و لنگر و سکان بفکن و دور از این علایق باش هیچ باد مخالف اینجا نیست با همه بادها موافق باش ...

بابونه ها رو

عالی

🩵

به به

مراقب باشید،،ان شالله که به خیر بگذره

باران حرفهای زیادی برای گفتن دارد... فقط برای شنیدنش باید سکوت کرد... راه رفت در کوچه های پاییزی و سکوت کرد... چای نوشید و سکوت کرد... بارون پاییزی...چای و صدای سکوت... : )

گوشهایم را می‌گیرم... چشمهایم را می بندم... زبانم را گاز می گیرم... ولی حریف افکارم نمی شوم...

تشویش هزار آیا،،وسواس هزار اما...

از زمزمه دلتنگیم از همهمه بیزاریم نه طاقت خاموشی نه تاب سخن داریم آوار پریشانی‌ست رو سوی چه بگریزیم؟ هنگامه‌ی حیرانی‌ست خود را به که بسپاریم؟ تشویش هزار «آیا» وسواس هزار «اما» کوریم و نمی‌بینیم ورنه همه بیماریم دوران شکوه باغ از خاطرمان رفته‌ست امروز که صف در صف خشکیده و بی‌باریم دردا که هدر دادیم آن ذات گرامی را تیغیم و نمی‌بریم ابریم و نمی‌باریم ما خویش ندانستیم بیداری‌مان از خواب گفتند که بیدارید گفتیم که بیداریم من راه تو را بسته تو راه مرا بسته امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم ...

شده یک آنی باشد... آنی که دلت کنارش آروم بگیرد... آنی که خود خود تو باشد... آنی که پناه امن تو باشد... آن من،ترس من... سیاه و سفید... ●○