Black white

نه بیمارم نه خوشحالم، نه از حالم خبر دارم گهی با جان گهی با دل، گهی از هر دو بیزارم گهی خم های در جوشم، گهی خمار می نوشم گهی بیدار ولی خوابم، گهی در خواب و هشیارم گهی بیگانه از خویشم، گهی بیگانه هم خویشم گهی آنم، گهی اینم، گهی سر در گریبانم گهی در شور و در سازم، گهی با غصه دمسازم گهی تا عرش می تازم، گهی با ذره می سازم گهی شاد و غزل خوانم، گهی از درد بی تابم چه غوغاییست در این عالم، که من حیران حیرانم

من خسته‌ام از آینه از آدمی از آسمان مگر تحملِ یک پرنده‌ی کوچکِ خانه‌زاد یک پرنده‌ی جامانده از فوج باران خورده‌ی بی‌بازگشت تا کجای آسمانِ تمامِ رؤیاهاست "سیدعلی صالحی" ...

تا چشم بر هم بزنی امروز هم تمام می شود خورشید،نگاهش را از پهنای زمین می دزد و شب،به یکباره زمان را فتح می کند از رختخوابِ رخوت ،برخیز شربت صبح را بنوش آستین همت را بالا بزن و پیراهنِ اراده بپوش نه اسیرِ دیروز باش و نه چشم انتظار فردا زندگی، همین امروز است جاری شو و به سمت نور قدم بردار که آهسته رفتن، بهتر از ایستادن است و جنگیدن ،بهتر از تسلیم شدن امروز را نفس بکش امروز را ،زندگی کن ...

پيش از آنكه آخرين نفس را برآرم پيش از آنكه پرده فرو افتد پيش از پژمردن آخرين گل برآنم كه زندگي كنم برآنم كه عشق بورزم برآنم كه باشم ...

جالبه...

... اگر دوستت داشته باشد، می تواند برای پاسخ به دعوت تو برای نوشیدن قهوه، از پاریس به دمشق بیاید؛ و اگر قلبش را به روی تو ببندد، خسته تر از آن است که یک حبه قند با تو بخورد! ...

درک کردن رو اونایی بلدن که هیچ وقت درک نشدن...

«°•آدمک‌آخر‌دنیاست‌بخند:) آدمک‌مرگ‌همینجاست‌بخند:) آن‌خدایی‌که‌بزرگش‌خواندی؛ به‌خدا‌مثل‌تو‌تنهاست‌بخند:) دست‌خطی‌که‌توراعاشق‌کرد؛ شوخی‌کاغذی‌ماست‌بخند:) فکرکن‌درد‌توارزشمند‌است! فکر‌کن‌گریه‌چه‌زیباس‌بخند:) صبح‌فردابه‌شبت‌نیست؛که‌نیست! تازه‌انگارکه‌فرداست‌بخند:) آدمک‌خرنشوی‌گریه‌کنی! کلّ‌دنیاچوسراب‌است‌بخند..:)•°»

میگم : آب بده دریا میده میگم گل بده گلستان میده میگم معرفت و دوستی بده همش شماره تو رو میده..

الهییی...هممون هستیم..آخه خیلی وقتها حریف غرورمون نمیشیم...

🩵

صد برگه سفید پسش داده ام،بس است کی خسته می‌شود فلک از امتحان من...((:

قطعا قطعا قطعا،،،از همونایی که مثل هیچ کس نیستند...🩵

گر کسب کمال می‌کنی می‌گذرد ور فکر مجال می‌کنی می‌گذرد دنیا همه سر به سر خیال است ، خیال هر نوع خیال می‌کنی می‌گذرد

غم چیره گشت، توبه چه خواهد زِ جانِ من؟ ساقی! کجاست شیشه ی من؟ استکانِ من؟ غم چیست؟ غم چه کرد؟ که دانست در جهان؟ من دانم و خدای من و استخوانِ من! چندان دلم شکسته که دیگر عجیب نیست، آید صدای شیشه اگر از دهانِ من! صد برگه ی سفید پسش داده ام ، بس است کِی خسته می شود فلک از امتحانِ من؟ ای مرگ! دشمنانِ مرا هیچ دیده ای؟ ای خیمه بسته دور و برِ دوستانِ من! هر ملتی به نامِ بزرگی ست سربلند وایا به حالِ ملتِ بی قهرمانِ من!

جالبه...

🩵

مرسی و هم چنین

من برای تمام احتمالات زندگی،خسته ام

کاش🩵

بی سایه تر ز خویش وجودی ندیده ام...حق دارد آفتاب قبولم نمی‌کند

🩵

امشب براے انسان بودن زیادے آسیب پذیرم، ڪاش درختے، تختہ سنگے چیزے بودم...

دقیقا...ولی بازم کاش...