Black_wolf

”هواتو دارم” چ دروغ بزرگی چقدر جمله ی محکمیه نه؟ یه جهان دلگرمی توش هست، دل آدم رو بدجوری قرص میکنه.. این جمله رو بهت گفت تا بهت بفهمونه تحت هر شرایطی کنارت هست قدر این دروغ و اون آدم دروغگو رو بدون رفیق

رئیسم میگه یه روز وارد آشپزخونه شدم دیدم همسرم جلوش یه شیشه مرباس وداره گریه میکنه گفتم چی شده گفت در شیشه مربا باز نمیشه در شیشه رو بازکردم گفتم همین گریه داشت چند روز بعد رفتم خونه پدریم مادر یه حرفی زد گفتم شما زنها یه کارتون میشه اونروز مهوش برای اینکه نتونسته درشیشه مربابالنگ روبازکنه گریه میکرد مادرم گفت بروببین کجای زندگی زنت درد میکنه که نشسته برای درشیشه مربا گریه میکنه میگه به حرف مادرم فکر کردم دیدم این چندوقت چقدرهمسرم آسیب دیده و منم چون میدیدم صبوره چشم پوشی کردم میگفت زنهاعجیب نیستن گاهی دق دلی‌شون روسرجزئیات خالی میکنن

دقیقا

عالی

یه دقیقه سکوت به خاطر تمام آرزوهایی که در حد یک فکر کودکانه باقی ماندند به خاطر امید هایی که به نا امیدی مبدل شدند به خاطر شب هایی که با اندوه سپری کردیم به خاطر قلب هایی که زیر پای کسانی که دوستشان داشتیم له شد به خاطر چشمانی که همیشه بارانی ماندند یه دقیقه سکوت به احترام کسانی که شادی خود را با ناراحت کردنمان به دست آوردند به خاطر صداقت که این روزها فراموش شده است به خاطر محبت که بیشتر از همه مورد خیانت قرار گرفت یه دقیقه سکوت به خاطر حرف های نگفته برای احساسی که همواره نادیده گرفته میشود

+پرسید: اگر افسردگی یک تجربه‌ی عمیقا دردناک است، پس چرا گوش دادن به آهنگ‌های غمگین لذت بخش است؟این پارادوکس نیست؟ -جوابش این است که غم با افسردگی فرق می‌کند، غم یک تجربه‌ی معمول زندگیست که در آن فرد احساس: بی‌ارزشی(Worthlessness)، ناامیدی(Hopelessness)و بیچارگی(Helplessness ) «نمی‌کند». به همین خاطر، غم چون یک روز ابری کوتاه و در نهایت لذت بخش است و همان چیزیست که به قول چارلی چاپلین، وقتی از آن دور می‌شویم، تبدیل به کمدی می‌شود؛ بیشتر خاطرات بامزه‌ی زندگی ما مربوط به یک اتفاق غم‌بار و یا ترسناک است. ولی غم با وجود این سه جز شناختی (بی‌ارزشی، ناامیدی و بی‌چارگی) را افسردگی می‌گویند، رنجی عظیم که «از نزدیک وحشت و از دور تراژدی‌ست.»

آدمی که باهاش دوست میشی؛ همونیه که باهاش بحثت میشه! ماشینی که میخری؛ همونیه که نیاز به تعمیر داره و باید خرجش کنی! کاری که ازش لذت میبری؛ همونیه که باید استرسش رو هم تحمل کنی! پارتنری که برای زندگی انتخاب میکنی؛ همونیه که باهاش به اختلاف میخوری و دعواتون میشه! بچه ای که با شیرین کاریهاش عشق میکنی؛ همونیه که خرابکاری به بار میاره و اضطراب آینده اش رو داری! هر چیزی و هر کسی که بهت حال خوبی میده، لازمه نقص هاشو هم بپذیری! اون میشه دوست داشتن

اگر موقع رانندگی فقط از آینه،به عقب نگاه کنی، تصادف خواهی کرد. اگر در زندگی هم،فقط به گذشته فکر کنی،ادامه مسیرِ ناموفقی خواهی داشت. هرازگاهی برای اینکه اشتباه نکنی،به گذشته نگاه کن،ولی مجبوری به جلو نگاه کنی،وگرنه حتما تصادف خواهی کرد. زندگی آن جلوست،به مسیرِ رو به رو نگاه کن

"تو رفتی سمت مار سمی، بهش نزدیک شدی، باهاش حرف زدی و ازش قول گرفتی بهت آسیبی نزنه و نیشت نزنه! مگه میشه؟! ارتباط با آدم سمی و تاکسیک هم همینه هرچقدر هم دوسش داشته باشی و برات مهم باشه اون در نهایت بهت آسیب میزنه."

اگه بهم بگن چند تا درس مهمی که تو زندگیت تا این سن یاد گرفتی رو تو چند تا جمله بگو، قطعا میگم: لیاقت رو نمیشه تزریق کرد. ذات رو نمیشه تغییر داد. وجدان رو نمیشه بیدار کرد. چشمِ ناپاک، مطیع نمیشه. آدم نمک نشناس رو نمیشه قدردان کرد. آدم بی اصل و نسب رو نمیشه اصیل کرد. دوست داشتن یک طرفه بی نتیجه اس. سن و سال، ملاکِ سن عقلی و رفتاری هر انسانی نیست. و در نهایت آدمی که خوابه رو میشه بیدار کرد ولی اونی که خودشو به خواب زده رو نمیتونی بیدار کنی

رقص لری و کردی معنی داره، دور دادن دستمال به معنای آزادیه، کوبیدن پا به روی زمین نشونه‌ی وطن دوستی و وابستگی به این خاکه، یکی درمیون زن و مرد قرار گرفتن به معنای تساویه زن و مرد هست و دست در دست هم بودن نشونه ی اتحاده!

ترک‌ کردن، کار سختیه. ترک کردن شغلی که سالهاست باعث عذاب روانت شده، رابطه ای که داره روحتو نابود می‌کنه ولی جرئت تموم کردنشو نداری، انسانی که عذابت می‌ده ولی دوسش داری، دارویی که بهش وابسته شدی، شرایطی که مدت طولانی ایه درونش قرار داری ولی باعث پسرفتت شده. تغییر درست همون جاییه که ساختار شکنی می‌کنی و ازون شغل، رابطه، وضعیت، شرایط خارج می‌شی. اونجا توی اون موقعیت می‌تونی اسم خودتو یک انسان خارق العاده بذاری. چون تو عملیو انجام دادی که روزی هزاران نفر بهش فکر می‌کنن ولی کاری دربارش نمی‌کنن

آدمی به مرور آرام می‌گیرد، بزرگ می‌شود، بالغ می‌شود و پای اشتباهاتش می‌ایستد، آن‌ها را به گردن دیگران نمی‌اندازد و دنبال مقصر نمی‌گردد گذشته‌اش را قبول می‌کند، نادیده‌اش نمی‌گیرد و اجازه می‌دهد هر چیزی که بوده در همان گذشته بماند. آدمی از یک جایی به بعد می‌فهمد که از حالا باید آینده‌ اش را از نو بسازد، اما به نوعی دیگر می‌فهمد که زندگی یک موهبت است، یک غنیمت است، یک نعمت است و نباید آن را فدای آدم‌های بی مقدار کرد. اصلا از یک جایی به بعد، حال آدم خودش خوب می‌شود

ببخشید ‏بچه‌ها ولی کسی که دوستتون داشته باشه پیام میده، زنگ میزنه، منشن و کامنت میذاره، دورتون میچرخه بقیه متوجهش بشن جوری باهاتون برخورد میکنه انگار آخرین موجود زنده رو زمینی و اگه توجه نکنه از دستتون میده اهمیت و توجه رو علنی نشون میده اگه اهمیت و توجهی حس نمیکنید، پس علاقه و اشتیاقی هم نیست متاسفانه

چشم حتما

گفت انقدر به خودت سخت نگیر! گفتم: متنفرم از بس همه همینو بهم می‌گن، چرا یه بار فکر نمی‌کنید شاید واقعا سخته؟ بعد گفت: راست می‌گی، شاید واقعا سخته، ما چه حقی داریم بهت بگیم سخت نبینی، سخت نگیری؟ و من یاد این دیالوگ عمیق افتادم: Nobody apologized for how they treated me, they just blamed me for how I reacted ... هیچ کس به خاطر رفتاری که با من کرد عذرخواهی نکرد، فقط منو به خاطر واکنشم سرزنش کردن!

‏کاش آدما انقدر توی رابطه از بحث و دعوا کردن فرار نکنن، بجاش سعی کنن توهین و پرخاش رو ازش جدا کنن. یه بحثایی توش پر از اهمیته، پر از توجهه، پر از تلاشه، پر از امیده پر از حرف‌هایی که گلو طرفین رو داشته فشار میداده، نمیشه همیشه شمرده و با صدای پایین همه اینارو ابراز کرد

یه مطلبی می خوندم خیلی جالب بود؛ می گفت از یه سری نشونه ها می شه فهمید که کی داره برات فیلم بازی میکنه و در واقعیت ازت خوشش نمیاد... ۱) مدام خودشو باهات مقایسه می کنه اگه دیدی و حس کردی آدمی وجود داره که مدام درحال مقایسه خودش با تو هست، روی صداقت رفتار و حسش حساس شو ۲) موقع موفقیتت با اکراه بهت تبریک میگه یا اصلا توی جشنات حاضر نمی‌شه ۳) آدمی که همش شکست‌هات رو به روت میاره من بعید میدونم اینکارش از روی دوست داشتن و خیرخواهی باشه ۴) ببین وقتی هدفات رو میگی دلسردت میکنه یا حمایتت ۵) جوری بهتون زل میزنن که حس راحتی نداری، سوال های شخصی مخصوصا از وضیعت مالیت زیاد می پرسن ۶) خیلی دیر به دیر جواب پیام و تماست رو میده و برای ارتباط باهات زیاد وقت نمی‌ذاره. خلاصه اینکه رفتار آدما خیلی مهم تر از ادعا و حرف هاییه که میزنن

دقیقاا

میدونم و متاسفانه کارشون درست نیست اما چ میشه کرد جز سکوت

اره بهترین کار ممکن همینه

بله دقیقا

فراموشش کردم؟ خیر. هنوز دوستش دارم؟ بله. می‌خوام برگرده؟ خیر. دلتنگشم؟ بله. تا ابد؟‌ تا ابد

دلفین ها نوعی از حیوانات دریایی هستند. این پستان‌داران آبزی باهوش،دارای روحیه همکاری هستند ودر ارتباطات خود شیوه برنده – برنده را برگزیده‌اند. دلفین هیچ کمبودی ندارد ومی خواهد که همه چیز را با همگان تقسیم کند. اگر یک دلفین زخمی شود، ۴ دلفین دیگر او را همراهی می کنند ، تا خود را به گروه برساند. در همین راستا پژوهشگران تعداد ۹۵ کوسه و ۵ دلفین را به مدت یک هفته در استخر بزرگ رها کرده و به مطالعه حالات رفتاری آنها پرداختند. کوسه‌ها به یکدیگر حمله کردند و در این تهاجم تعداد زیادی از آنها نابود شدند، سپس به دلفین‌ها حمله‌ور شدند. دلفین‌ها فقط می‌خواستند با آنها بازی کنند ولی کوسه‌ها بی‌وقفه به آنها حمله می‌کردند. سرانجام دلفین‌ها به آرامی کوسه‌ها را محاصره کرده و هنگامی که یکی از کوسه‌ها حمله می‌کرد آنها به ستون فقرات پشت یا دنده‌هایش می‌کوبیدند و آنها را می‌شکستند. به این ترتیب کوسه‌ها یکی پس از دیگری کشته می‌شدند. پس از یک هفته ۹۵ کوسه مرده و ۵ دلفین زنده در حالی که با هم زندگی می‌کردند در استخر دیده شدند. در دنیای کوسه‌ای، برای برنده‌شدن؛ دیگران یا باید *بمیرند و یا ببازند.* اما در دنیای دلفینی، انعطاف وجود دارد و سر شار از تشخیص‌های پربار است. نتیجه‌ گیری: *دنیای زیباتری داشتیم اگر که ما انسان‌ها نیز دارای چنین تفکر زیبایی می‌بودیم؛* *تفکر دلفینی یعنی اینکه:* ۱- غیر از خود به دیگران هم بیاندیشیم؛ ۲- با دیگران در زمان بروز مشکلات همزاد پنداری کنیم؛ ۳- از خوشحالی دیگران شاد شویم؛ ۴- و از ناراحتی و درد دیگران ما هم احساس درد کنیم؛ ۵- با دیگران همدلی و همراهی کنیم؛ ۶- دست در دست هم و برای موفقیت هم تلاش کنیم