Black_wolf

یکی بهم میگفت: «اگه تو تمام لحظات تصورش میکنی؛اگر نمیتونی فراموشش کنی؛یعنی روحت تو اون آدم گیر کرده!» داشتم فکر میکردم راست میگه ها. شاید قشنگترین نوع دلبستگی همین باشه که روحت گیرِ اون آدم باشه. جوری که دلت بخواد تو لحظه لحظه ی زندگیت، تو خوشحالیت، تو شادیات، تو ناراحتیت، تو غم هات باشه، یکی که همیشگی باشه.

امشب به قصه دل من گوش می‌کنی فردا مرا چو قصه فراموش می‌کنی این دُر همیشه در صدف روزگار نیست می‌گویمت ولی تو کجا گوش می‌کنی دستم نمی‌رسد که در آغوش گیرمت ای ماه با که دست در آغوش می‌کنی در ساغر تو چیست که با جرعه نخست هشیار و مست را همه مدهوش می‌کنی می جوش می‌زند به دل خم بیا ببین یادی اگر ز خون سیاووش می‌کنی گر گوش می‌کنی سخنی خوش بگویمت بهتر ز گوهری که تو در گوش می‌کنی جام جهان ز خون دل عاشقان پر است حرمت نگاه دار اگرش نوش می‌کنی سایه چو شمع شعله در افکنده‌ای به جمع زین داستان که با لب خاموش می‌کنی

احساس میکنم دیره. واسه اعتراف کردن به زیبایی کسی که دوستش دارم، واسه بیان احساسم بهش، واسه ثبت کردن خاطراتی که باهم داشتیم تا هیچوقت از این دنیا پاک نشن، واسه دوباره گوش دادن به صدای خنده هاش، واسه پوشیدن رنگ مورد علاقش دیره، واسه شر کردن هنسفریم باهاشو شنیدن موسیقی همیشگیمون که زمزش میکرد واسه یبارم که شده تو چشماش نگاه کردن و در آغوش کشیدنش دیره. احساس میکنم همه چیز‌ راجب اون دیره.

چرا هميشه گفته ميشود . . . «« سکوت نشانه ي رضايت است »» چرا نمي گويند : نشانه ي درديست عظيم ، که لب ها رابه هم دوخته است...!!! چرا نمي گويند : نشانه ي ناتواني گفتار ،از بيان سنگيني رفتار افراد است...!!! چرا نمي گويند : نشانه ي دلي شکسته است که ، نميخواهد با باز شدن لب ها از همديگر، صداي شکسته شدنش را نامحرمان متوجه شوند . . . !!! پس سکوت هميشه نشانه ي رضايت نيست . . . "سکوت سرشار از ناگفتني هاست..."

غمگین تر از هر شب دو چشمم باز بی خواب است امشب با تو خواهم گفت همه ناگفته هایم امشب که دمی با تو به سر بردن خودش آرامشی ناب است امشب

روزهای زیادی، یکی پس از دیگری! آمدند و رفتند. خاطره ها عشق بازی میکنند . دخترک کوچکِ قصهِ ما سال هاست که یادش رفته چگونه تقسیم میکرد... دوسداشتن هایش را، بیقراری ها، در پس کوچه های نم خورده، دلدادگی هایش را ... خاصیت این شهر همین است!! فراموشی از سر و رویش می بارد

آدم... کتاب نیست ... که صفحه ی ۱۵۳ را ... نشانه بگذاری و بروی و... بعدها که برگردی هنوز روی ... صفحه ۱۵۳ روی قفسه منتظرت باشد...! آدم تغییر می کند... ! آدم می رود... ! ‌

اين متن خيلى کیف كردم شايد شما هم خوشتون بياد معناي ۷سال رو کي خوب ميفهمه؟ دانشجوهاي پزشکی... معناي ۴سال رو کي ميفهمه؟ بچه هاي کارشناسی... معناي ۲سال رو کي خوب ميفهمه؟ سرباز ها... معناي ۱سال رو کي خوب ميفهمه؟ پشت کنکوري ها... معناي ۹ماه رو کي خوب ميفهمه؟ بانوان باردار... معناي ۱ماه رو کي خوب ميفهمه؟ روزه داران ماه مبارک رمضان... معناي ۱هفته رو کي خوب ميفهمه؟ سر دبيرهاي مجلات هفتگی... معناي ۱روز رو کي خوب ميفهمه؟ کارگران روز مزد... معناي ۱ساعت رو کي خوب ميفهمه؟ عاشق منتظر... معناي ۱دقيقه رو کي خوب ميفهمه؟ اونايي که از پرواز جا موندند... معناي ۱ثانيه رو کي خوب ميفهمه؟ اونايي که در تصادف جون سالم به در بردند... معناي ۱دهم ثانيه رو کي خوب ميفهمه؟ مقام دوم تو المپيک... معنای لحظه را چه کسی درک میکنه ؟ کسی که دستش از دنیا کوتاهه... این فقط یک یادآوری بود تا قدر لحظه لحظه هاي زندگيمون رو بدونيم خيلي زود دیر میشه... نه... خیلی زود تموم ميشه! شايد فرصتي رو که الان داريم، لحظه‌ای ديگر فقط یک خاطره باشد شاید تلخ و زشت... و شاید شیرین و زیبا...

می‌خوام عذرخواهی کنم از تمام زن‌هایی که بهشون گفتم زیبا، قبل از این که باهوش یا شجاع خطاب‌شون کنم متأسفم از این که طوری رفتار کردم که انگار اون‌چه که باهاش به دنیا اومدید مهم‌ترین چیزی هست که شما می‌تونید بهش افتخار کنید. از حالا به بعد این قبیل جمله‌ها رو میگم "تو قوی هستی یا تو خارق‌العاده هستی" نه به این دلیل که زیبا نیستی بلکه به این دلیل که تو خیلی بیشتر از "فقط زیبا" هستی.

تو دقیقا برام مثل همون لحظه ی هستی که شارژم یه درصده و به موقع میرسم خونه و گوشیمو میزنم به شارژ؛ مثل خوشحالی پیدا کردن پول ته جیب لباسای پارسالم، مثل آخرین تیکه ی پیتزا، مثل بوی خاک بارون خورده، مثل آخرین زنگ مدرسه روز چارشنبه، مثل ذوق نخوابیدن شبی که فرداش میخوای بری اردو، مثل استرس اولین قرار، مثل قدم زدن رو ماسه های ساحل، مثل حسی که وقتی وارد مغازه لوازم تحریری میشی و یه عالمه چیزای قشنگ میینی، مثل حسایی قشنگی که هر بار تجربشون کنی هیچوقت برات تکراری نمیشن و همیشه دوست داشتنین.

بعضیا هم نمیخوان درکت کنن در واقع نه اینکه نتونن بفهمنت بلکه به خاطر منافع خودشون ترجیح میدن که درکت نکنن. چون اگه بپذیرن که دارن تو رو آزار میدن یعنی مُهر تأیید به بد بودن جنبه‌هایی از شخصیتشون میزنن. براشون سخته که قبول کنن به دیگری آسیب رسوندن یا مقصر بودن پس چه‌ راهی بهتر از انکار؟!! بارها و بارها هم برای این افراد توضیح بدی که چقدر دلت رو شکستن باز هم عنوان میکنن که هیچ کاری نکردن و با بهونه‌های مختلف از خودشون دفاع میکنن. بعضی آدم‌ها نمیبینن، نمیشنون و نمیفهمن که چقدر باورهای دیگران رو خراب کردن

گاهی وقتا نه خوبم نه بد؛ نه ناراحتم نه خوشحال؛ خیلی کلافم اصلا نمی‌دونم باید چکار کنم سردرگمم دقیقا مثل همین الان. من وقتی نمیبینمت، من وقتی دلم برات تنگ میشه اینجوری میشم؛ خودم می‌دونم ولی اینقدر ضایع ام وقتی چند روز نمیبینمت و این جوری میشم و میام از حال آشفتم میگم، میگی چیزی نیست همش بخاطر اینه که چند وقته همو ندیدیم. من الان چند ساله که آشفتم. ولی نیستی که دلیلشو خودت بهم بفهمونی.

‌هیشکی بهت راست نمیگه؛ هیچکدوم از ماها تا وقتی حقیقت به نفعمون نباشه ، حقیقتو نمیگیم؛ مشکلمون همینه؛ سعی میکنیم یه چیزو دروغ بگیم که یکم خفن تر به نظر بیایم! نکنید این کارو ؛ یاد بگیرید حتی اگه دروغ گفتن واست نفع داشت ، حقیقت رو بگی؛ سخت نیست؛ این خودتی که داری خودتو قانع می‌کنی که دروغ شرایطو بهتر می‌کنه؛ دروغ شاید الان رو بهتر کنه ولی تهش خیلی بد تر از چیزی که قرار بود بشه ، میشه؛ نترس از حقیقت؛ همین می‌تونه خیلی بهت کمک کنه؛ ‌

ما فکر می‌کنیم که به رابطه‌ی جنسی نیاز داریم ولی مسئله همیشه رابطه‌ی جنسی نیست. ما به صمیمیت نیاز داریم، به اینکه لمس بشیم، دیده بشیم، تحسین بشیم، بهمون لبخند زده بشه، با یه نفر بخندیم، احساس امنیت کنیم و احساس کنیم که یه نفر واقعا ما رو می‌فهمه. ‏این چیزیه که ما اشتیاقش رو داریم...

بذار یه چیزیو بهت بگم. برای خودت زندگی کن عزیز جان. دوست داری موهاتو کوتاه کن، دوست داری موهاتو بلند کن. دوست داری لباس تنگ بپوش، دوست داری لباس گشاد بپوش. اصلا برو دنبال هدفی که بقیه اونو مسخره میبینن. اصلا هر مدلی که دلت میخواد باش. یه‌روز به این سبکت زندگی کن، یه روزم به اون سبکت زندگی کن. مهم اینه تو خوشحال باشی، مهم اینه تو از خودت راضی باشی. مردم‌ چیکارن این وسط؟ آدما هر طور که باشی قضاوتت میکنن. تو اونجوری باش که ازش لذت میبری. به بقیه هم فکر نکن، بقیه بلد نیستن خودشون باشن، تو خودت باش.

من میتونم اهمیت ندم یا بیشتر از خودت ، بهت اهمیت بدم میتونم یه ادم خشک و سرد و مغرور باشم و هیچ خبری از این ادم مهربون و بامزه نباشه میتونم شب تا صبح بهت گیر بدم و اخممو ببینی نه اینکه باهات شوخی کنم و غر بزنم من میتونم تو سخت ترین شرایطت نباشم تو شبایی که باید ، وقتایی که باید ، نباشم یا اینکه بمونم ، بهت بگم من و تو ، کنار هم ، حتی اگه هیچکس ام نبود ، درستش میکنیم میدونی من میتونم دوتا شخصیت داشته باشم همه اینا که کی باشم و چی باشم فقطِ فقط، به تو و رفتارت با من بستگی داره!!

انتظارها باید متقابل باشن. و الا یکی فقط غر میزنه، یکی فقط غر میشنوه. خیلی مهمه که یه دو دوتا چارتا با خودمون بکنیم که ما چکار کردیم براشون که انتظار داریم اونها یه کارهایی انجام بدن برامون. موقع دعوا نمیشه این حرف‌ها رو زد. محکومت میکنن به منت گذاشتن. ولی الان که صلح و صفاست میشه راجبش صحبت کرد.

زمان میتونه مُسکن خوبی باشه، اما فقط برا وقتایی که فراموشی امکان پذیره، بعضی وقتا بعضی آدما، بعضی روزا، بعضی خاطره‌ها اونقدری هم پررنگن که گذر زمان فقط میتونه دلتنگ‌ترت کنه و بی‌تاب‌تر، تو نمیتونی کسی رو که یه روزی همه زندگیت تو وجودش خلاصه میشده رو فراموش کنی، رد حضورشو تو زندگیت هیچ گذرِ زمانی نمیتونه کمرنگ کنه

میگن وقتی یه چیزو با تمام وجودت بخوای بهش میرسی، حقیقتش واسه همینه هنوز که هنوزه مثل شمعی که هیچوقت شعلش خاموش نمیشه، عشقت رو توی سینم نگه داشتم. هیچوقت واسه بدست اوردن تو دیر نیست، چون هرچقدرم بگردم دیگه مثلت پیدا نمیشه، اگرم بشه من دیگه نمیخوامش! دیدی میگن تا اونی که برای خودته رو دوست نداشته باشی خوشحال نمیشی؟ حالا من میگم تا اونی که واسه خودته رو بدست نیاری هیچوقت اونجوری که باید، خوشحال نمیشی.

چه سخته بی تو رفتن چه سخته بی تو بودن… نمیشه این جدایی؛ باور من! جدایی سخته… مثل لمسِ درده؛ حس مرگه! جدایی لحظه های واپسین کوچِ برگه… چه سخته بی تو رفتن چه سخته بی تو بودن… نمیشه این جدایی؛ باور من

درمیان شماهرکسی حق الناسی به گردن دارد، نمی تواندماراهمراهی کند. امام حسین(ع)درشب عاشورا

ساده نباش جانم! قرار نیست هر کس که به تو لبخند زد، از سرِ مهربانی باشد، یا هر کس حرف‌هایِ قشنگ تحویلت داد، از سرِ صداقت و یک‌رنگی... این مردم عادت کرده‌اند، برایِ روزهایِ سردشان‌، کلاهِ همدیگر را بردارند... "هوا بس ناجوانمردانه سرد است" جانم... کلاهت را محکم بچسب! حواست باشد؛ ساده باشی‌، سرما را خورده‌ای، آن هم به وحشتناک‌ترین صورتِ ممکن!!! حواست باشد

من خیلی وقته که مردم. ان زمان که بغض را در گلو خفه کردم و جرات شکستنش را نداشتم. آن زمان که مجبور شدم غرورم را بشکنم. آن زمان که تحقیر شدم و خود را به نفهمیدن زدم. آن زمان که به جای حرف حساب نامربوط ترین حرف ها را شنیدم و دم نزدم. من خیلی وقته که مردم.مرگ من زمانی بود که دل کندم از دنیا. زمانی بود که مجبورم کردند آن چیزی شوم که نبودم.مرگ انسان ها خیلی راحت اتفاق می افته. لازم نیست برای مردن روح از بدن جدا بشه کافیه .ان زمان که مجبور شدم درد ل هایم را به در و دیوار خانه ام بگویم مردم. آن زمان که حرف های مانده در دلم را تو کنج آشپزخونم با خودم تکرار می کردم مردم .... یه مرگ ساده توی زندگی من میارزه به کلی از اون سختی کشیدنایی که هیچوقت یادم نمیره ....هیچ چیز سخت تر از اون نیست که بدونی هنوز هم قراره توی این دنیا زندگی کنی. شاید به من بگی که آدم از چند لحظه ی بعدش هم خبر نداره، پس این حرف رو نزن. اما من میخوام بگم که پیش بینی کردنش ساده هست. خدا به آدمای بدبخت همیشه عمر طولانی میده و نمونه اش منم.مرگ میتونه یک اتفاق خوب تو زندگی بعضی از آدما باشه. مرگ میتونه بهترین اتفاق زندگی من باشه

وآخرین کسی که در قلبم نشست ، بدجور دلم را شکست … و آخرین بوسه ای که بر روی لبانم نشست ، احساس کردم تنها هوس است ! و این اولین اشتباه بود ، که بی خیال تو نشدم ، باز هم از التماس ها و بی قراریها خسته نشدم و این اولین گناه من بود ، که صدها بار به آغوش تویی آمدم که فکر میکردم پر از عشق است پیش خود میگفتم تو زلالی مثل آب ، هر چه غم است با تو میرود زیر خاک رفتم زیر خاک و آب گل آلود به من رسید ، ریشه کردم و همه برگهایم خشکید ! و این آخرین غروب من بود برای کسی که صدها بار طلوع کردم ! و آخرین کسی که در قلبم نشست ، درهای امید را بر رویم بست، شدم اسیری در قفس ،که حتی رنگ آسمان را هم نمیبیند ، که حتی نمیتواند دستان اسیری مثل خودش را بگیرد ، یا اشکی را بر چشمان کسی ببیند تا به این خیال که مثل او دلشکسته در این دنیا است به زندگی امیدوار شود.. و اولین کسی که در قلبم نشست ، مثل همان آخرین کسی بود که قلبم را شکست ، و اینگونه هر که آمد به قلبم مثل تو بود ، همه حرفهایش ، حرف تو بود ، نگاهش به رنگ چشمان تو بود ، گرمای تنش به گرمی هوس بود ! در این دو روز دنیا رنگ عشق را ندیدم ، هر چه بی وفایی دیدم طعم وفا را نچشیدم ، بارها شکستم و افتادم بر زمین ، اما با همان حال خرابم سینه خیز راه خودم را میرفتم و کسی نیامد دستانم را بگیرد مرا از زمین بلند کند! و آخرین کسی که در قلبم نشست ، تو بودی و رفتی و باز هم دلم شکست ، اینبار نه از غم رفتن تو ، باز هم از غم شکستن یکی مثل تو