Black_wolf

شاید اینو تابحال کسی بهتون نگفته باشه، اما حقیقتاً "بعضی" آدما هستن که هیچوقت "قهر" نمی‌کنن، یعنی شما اگر باهاشون تو رابطه باشید، امکان نداره حتی ۲۴ساعت از همدیگه بی‌خبر بمونید، یعنی اونا نمی‌ذارن. شده دعوا کنن، زنگ بزنن دعوارو ادامه بدن و دوباره قطع کنن، تکست بدن تومار تومار حرصشونو خالی کنن، اما قهر؟ هرگز! بین شما هیچوقت فاصله نمیفته، هیچوقت. به اینا میگن آدمای "قطع ارتباط"، با آخرین اشتباه، به جبرانِ تمام روزایی که ازتون فاصله نگرفتن، شمارو "کنسل" می‌کنن و تمام. تا ابد

سی سال به بالاها میشه یه لحظه بیان اینجا؟ زندگیتون چطوره؟ با آرزوهای برباد رفته چی میکنین ؟ شمام گاها احساس پشیمونی خاصی نسبت ب گذشته تون دارین؟ شمام مثل من یهو به فکر فرو میرین و به خودتون میاین میبینین یه ساعته دارین فکر و خیال میکنین؟ هیچ مدله قرار نبود سی سالگیتون اینجوری باشه

۱. ده درصد شادتر اثر:دن هریس ۲.من مضطرب اثر:استفانی برتولون ۳.پاکسازی ذهن اثر:بری داونپرت ۴.وقتی اضطراب حمله می کند اثر:دیوید برنز

‏چه زیبا است سکوت کردن و فهمیده شدن؛ ضعیف بودن و نترسیدن؛ یگانه شدن ‌و حس کردن جهان با همدیگر؛ یافتن کسی که امتداد زیبای تنهایی‌ات باشد

دم به دم تنگ كنم دايرۀ خلوت خويش تا بدانجا كه دهم دل به دل صحبت خويش دوری و دوستی و حرف كم و رنجش كم با چنين شيوه توان داشت نگه عزت خويش پای بوسی شده سرلوحۀ بزم آرایی آه از اینگونه زبون ساختن همت خویش من از این قاعده بیرونم و زین مایه تهی به جهانی ندهم سابقۀ حرمت خویش زود رنجيدن اگر جرم من ساده دل است جمع ياران ، ابدی باد و مرا عزلت خويش جرعه ای آب و لبی نان چو شود مایۀ عمر چه بهشتی به از این کلبۀ بی منت خویش شمع گريان شده مي سوخت ولي روشن بود نازم آن سر که فتد در قدم غيرت خويش آفرین بر شرف جوهر خود جویی من تا ابد پشت من و تکیه بر این فطرت خویش

پای کسی هم ماندن قاعده و قانون دارد. نمیشود که کسی پای شما بماند و شما هر طور که دوست دارید رفتار کنید! نمیشود کسی به پای شما بماند و شما حتی قدمی هم برندارید! پای کسی ماندن باید دو طرفه باشد به پایت می‌ماند تا برایش بجنگی پای کسی ماندن تلاش دو طرفه می‌خواهد

از خدا میخوام یکی همکُف خودتون پیدا کنید! حالا همکف یعنی چی؟ یعنی اگه تو داری با ذوق و شوق راجع‌به سلب یا خواننده مورد علاقت صحبت میکنی تهش نگه خب حالا مگه کی هست! یا اگه باهم میرید کنسرت جلوش بتونی خودت باشی و دوتایی هیجانتونو تخلیه کنید نه اینکه مثل مجسمه ابوالهل بشینه نگات کنه! یا اگه شما دوست دارید غروب پاییزو بزنید بیرون زیر بارون خیابونا رو بگردین تا نیمه شب اون نخواد قبل از تاریکی هوا خونه باشه و زود بخوابه! میدونی اینا خیلی مهمه! به اندازه یه مشت زندگیِ زندگی نشده مهمه

آقایونی که میخوان ازدواج کنند، توچه کنند: "به زن می‌بایست مثل یک اثر هنری نگاه کرد" _باید خوب ازش نگهداری کنی _بهش عمیق توجه کنی _هرگز دنبال همتا آن نگردی _توی بهترین جای خونه ات قرارش بدی _با گذر زمان ارزشمندتر شه برات _قوت این اثر متاثر از طراحی خودته در توضیح این جملات باید بگم؛ این جمله یک تمثیل هست از روابط عاشقانه در زندگی مشترک. تمثیل به معنای عینیت نیست! بلکه یک یک دستورالعمل و راهنما کلی هست. به طور کلی یعنی؛ ماهیت خوشبختی زنان در زندگی، رسیدگیه! حتی اگه مستقل ترین باشند، خواهان این توجه اند.

قبول دارم که پول؛ قیافه و استایل طرف مقابل خیلی مهمه اما به نظرم تا جایی جوابگو هست و بعد از یه تایمی تکراری میشه. اگه از من میشنوید آدمی رو پیدا کنید که توی هر مشکلی، پشتتون باشه، آدمی که بشه باهاش فیلم دید، غذای خیابونی خورد، کلی کتاب خوند، آدمی که بشه باهاش عکس گرفت، بشه باهاش با شیر کاکائو مست شد، بشه زیر بارون بدون چتر قدم زد. بشه باهاش بلند بلند خندید، بغلش کرد و کلی مسخره بازی درآورد، آدمی که بشه باهاش پیشرفت کرد، آدمی که به جای بهونه آوردن و جا خالی کردن، بگه بیا باهم درستش می‌کنیم، درست نشد؟ فدای سرت باهم غصه می‌خوریم

امروز یه جوابی شنیدم که لال شدم! بهش گفتم چرا مصاحبه قبول شدی ولی سرکار نرفتی؟ می‌دونم حقوقش کمه اما از هیچی بهتره، فعلا موقتی برو تا بعدا شغل مناسبی پیدا کنی. یه نگاهی بهم کرد و بعد از چند ثانیه سکوت گفت: عزتی که توی "هیچ" هست رو با "کم" معامله نمیکنم. اول هنگ کردم بعد دیدم واقعا درست میگه. گاهی اوقات "هیچ" از "کم" بهتره. هنوز جمله قبلی رو هضم نکرده بودم که توضیح داد: "کم" مثل اعتیاده. آلوده ات میکنه. ترسو میشی. به کم وابسته میشی. بعد از یه مدت به هر خفتی تن میدی تا همین مبلغ رو ازت نگیرن. بال پریدنت رو میچینه. آروم سرم رو به نشانه تایید تکون دادم و خیلی سوسکی رادیو ماشین رو روشن کردم و کاملا بیربط گفتم: هواشناسی میگه قراره برف بیاد

دیگه بهم ثابت شده که تو هر بحث و دعوایی اونی که بیشتر داغ کرده و داد و بیداد میکنه بی گناه تره، مقصرا همیشه به خودشون مسلطن، اروم و بی صدا مغزتو نابود میکنن و عصبانیت میکنن تا اخرش بگن دیدین فلانی چیکار کرد؟ من داشتم مث ادم باهاش صحبت میکردما.

با اینکه تو فاصله هزاران کیلومتری از منی اما بعضی وقت‌ها واقعا انگار همین کنارمی، بغل من نشستی، و هزاران بار تو آغوش گرفتمت. انگاری که سلول به سلول هم نفوذ کردیم

‏حقیقتش اینه که من هنوزم دلم برات تنگ میشه هنوزم تا به چیزی میرسم دوست دارم توام باشی و برام ذوق کنی هنوزم عکس پروفایلتو گهگاهی چک میکنم ولی دیگه هیچوقت نمیتونم بپذیرمت تو بارها به من حس ناکافی بودن دادی و قبول کردم که هرچندبار که برگردی این حس رو دوباره بهم خواهی داد

هر وقت خیلی استرس داشتی، هر وقت فکر کردی ممکنه به چیزی که میخوای نرسی، هر وقت فکر کردی چقدر شرایط داره بهت فشار میاره و سخته یادت باشه که خدا خودش گفته: « هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ » یعنی خداوند قلب ها رو آروم میکنه و دلت رو قرص میکنه

چ زیبا

تو زیباترین چشمای دنیارو داری. تو خیلی خوشگلی. تو مجموع تمام چیزایی که از خدا می‌خواستمی. دوری، بحث و دعوا و اختلافایی که بینمون هست یا پیش میاد باعث کمتر شدن حس من بهت نمی‌شه. تو همیشه توی قلب من می‌مونی. من با کوچیک ترین اخم یا ناراحتی تو بهم می‌ریزم. من آیندمو با تو دیدم و قراره با توام بسازیمش. کنارتم، پشتتم، هواتو دارم. راستی، ناراحتی بهت نمیاد؛ بیشتر لبخند بزن و مواظب خودت باش

همه را مدیون توام... زمانی که تو را ملاقات کردم ویران شده بودم... تو مرا ساختی، دستم را گرفتی و بلند کردی.. من هم تو را مثل یک تکه نان بوسیدم، روی پیشانی‌ام گذاشتم و عزیز و مقدس دانستمت... و عشق پدیدار شد، عشق

آنقدر دوستت دارم که گاهی از وحشت به لرزه می‌افتم! زندگی من دیگر چیزی به جز تو نیست... خود من هم دیگر چیزی به جز خود تو نیستم... چهره‌ات تمام زندگی مرا در آینه‌ی واقعیت منعکس می‌کند و این واقعیت آن قدر عظیم است که به افسانه می‌ماند! تو را دوست دارم؛ و این دوست داشتن حقیقتی است که مرا به زندگی دلبسته می‌کند... همه‌ی شادی‌هایم در یک لبخند تو خلاصه می‌شود و کافی است که تو قیافه ناشادی بگیری تا من همه‌ی شادی‌ها و خوشبختی‌های دنیا را در خطوط درهم فشرده‌ی آن - چهره‌ای که خدا می‌داند چقدر دوستش می‌دارم - گم کنم

‏وقتی از آدمای مورد علاقه‌تون ناراحتید برید بهش بگید فلانی همچین غلطی کردی، که اونم بگه چرا یه همچین غلطی کرده. بزنین تو سر هم دیگه ولی در نهایت به یه نتیجه ای برسید؛ چیه آخه تو ذهنتون تجزیه تحلیل می‌کنین و به اون مسئله پر و بال می‌دید؟ چند تا ارتباط باید سر سوء‌تفاهم از بین بره؟

‏تا از پیشت می‌رم دلم برات تنگ می‌شه. تا ازت دور میشم احساس می‌کنم، با آدمای دیگه کاری ندارم. تا حواست پرت میشه ، حواسم رو جمع می‌کنم تا بیشتر از قبل نگات کنم و وقتایی که مراقب خودت نیستی بیشتر مراقبت باشم. نمی‌دونم چطور شد و از کجا اومدی. ولی می‌دونم احساسی که بهت دارم یک چیزی قوی تر و فراتر از عشقه

دروغگویی، برای به‌دست‌آوردنِ دیگری، در واقع خودفریبی است؛ زیرا کسی که نزدیکیِ عاطفی با دیگری را تاب نمی‌آورد، خود را چیزی نشان می‌دهد که نیست. در نتیجه رابطهٔ عاطفیِ کاذبی را شکل می‌دهد که آن را نمی‌خواهد

دوست دارم با تو باشم چون هیچ وقت از با تو بودن خسته نمی شوم. حتی وقتی با هم حرف نمی‌زنیم، حتی وقتی نوازشم نمی‌کنی، حتی وقتی در یک اتاق نیستیم، باز هم خسته نمی‌شوم... هرگز دلزده نمی‌شوم... فکر کنم به خاطر این است که به تو اعتماد دارم، به افکارت اعتماد دارم. می توانی بفهمی چه می‌گویم؟ همه آنچه در تو می‌بینم و هر آنچه نمی‌بینم را دوست دارم. با این همه، ضعف هایت را می‌دانم... اما احساس می‌کنم همین نقاط ضعف تو و نقاط قوت من هستند که باهم سازگارند. ترس‌های مشترک نداریم. حتی پلیدی های ما بهم می‌آیند

تو برای من مثل آبنبات آلبالویی که خیلی دوسش دارم مثل بارون بهار مثل بستنی وسط زمستون مثل خریدن کتاب مورد علاقم مثل همون بافت نرمی هستی که من وقتی سردمه میپوشمش مثل قدم زدن تو خیابون وقتی که داره برف میباره مثل پاستیلای ترش و شیرین رنگی رنگی مثل عطر مورد علاقم مثل نون خامه ای مثل گیلاس شیرین تو تابستون مثل عود بیبی مثل اهنگای گرل این رد میمونی تو دقیقا همون آدمی هستی که من میتونم بهش اعتماد کنم ‌و دوستش دارم همونی هستی که پیشش ارامش دارم تو کاری میکنی از ته دلم لبخند بزنم همونی که وقتی میبینمش چشام از ذوق برق میزنه آره من اندازه ی همه ی این چیزایی كه گفتم دوست دارم (...) من