فندق

اگر تعرض کلامی ک مردان بر زنان متحمل میشوند را در همان مکان بنویسید کسی از شرم از آن مکان گذر هم نخواهد کرد

غم هدیه یی بود از جانب پرورگار که ادمی را در کوره تجربه و درد بیازمایدو سیقل دهد، بی خبر از آنکه آدمی خود را در راه پر پیچ خم زندگی گم میکند و نعره زنان به دنبال خویشتن میگردد

آن هنگام که شب تمام شود.آفتاب بر پیکرهای بی جانمان قضاوت خواهد کرد.

زنده زنده در گور، چالمان کردن و دریغ از یک لحظه جان دادن.

«من از معاد نترسم ولی نیاید کاش که نیست حوصله‌ی شرح آنچه را که گذشت.» سجاد شهیدی

ادم های زالو صفت بیشتر از ادم های عاقل در فکر زاییش اند... چون بقابرای انها مهم تر از کیفیت یک جامعه است.

«من همیشه زندگانی را به مسخره گرفتم. دنیا، مردم، همه‌اش به چشمم یک بازیچه، یک ننگ، یک چیز پوچ و بی‌معنی است. می‌خواستم بخوابم و دیگر بیدار نشوم و خواب هم نبینم!» زنده به گور/صادق هدایت.

انسانیت تنها یک فرضیه است. ادمی همواره متزلزل بلاتکلیف و حسود بوده و هست.چگونه میشود که از یک موجود ،فرای آنچه در ذات اوست انتظاراتی داشته باشیم؟ همانند این است که بخاطر حقوق حیوانات، پلنگ ها و‌گرگ ها را گیاه خوار کنیم.

ما افسرده نیستیم در جهان تهی از معنای امروز، ما فرسوده ایم -دکتر مجتبی شکوری

سلام بر من! آنکس که همواره، شکسته به آغوش خود باز گشته است.

تراپیست نه ممنون و زهرمار... بلند شید برید خودتونو درست کنید کمتر تاکسیک و روانی باشید که حداقل ما پول تراپیست ندیم : /

در نبودم، به هنگام سحر ب هنگام بهار،شعر سهراب برای آفتاب بخوان. در نبودم،غزل عشق برای باران بخوان. در نبودم چای دم کرده، در ایوان بگذار در نبودم گل بابونه بکار... در نبودم........

تشکیل شده از اندوهیم، با اندکی چاشنی ادم

گشت و گشت و در درون خود هیچ چیز جز انبوهی کاه گندیده نیافت....

اگر غم برود، با این همه درد بی درمان چ کنم؟ اگر یار بیاید در بزند،من غمزده در اغما باشم چ کنم... اگر افتاب طلوع کرد، زمستان بهار شد، منه مسکین از گریه نابینا شده باشم چ کنم؟ تو بگو من چ کنم از حجم این سنگینیه قلب... ک دگر تاب ندارد بتپد...ک بسازد ..‌ ک بماند.

همه چیز را رها کرده ام ، ولی همچو پیراهنی گیر کرده ب بنده رختی، هنوز بیتابانه در طوفان می رقصم.

مردم میگن نچرال دوست دارن بعد نمیدونن نچرال ینی جوش و اکنه پوست نچرال ینی شکم داشتن نچرال ینی بینی ک قوز داره لبایی ک باریکه بعد میگن من نچرال دوست دارم

‏زیبایی‌ات را همه می‌بینند، اما فقط منم که می‌دانم این پوست آدمیزادی پیراهنی‌ست که از روی زخم‌ها تن کرده‌ای …

همه ما شیطان صفتیم به شکل های مختلف -ریچارد رمیرز

زیبایی بهم کمک نمیکنه ادم شادی باشم

طناب بر روی گردنم مشکلی ایجاد نمیکند اما ترجیحم دستان تو بود

+ چرا دیشب در حیاط خانه من راه می‌رفتی؟ - زخم‌ها آزارم می‌دادند. + باید می‌بستی. - این زخم‌ها بسته‌شدنی نیست. می‌شنوی؟! کهنه است اما مرهم ناشدنی‌ست. هر روز از آن خون تازه بیرون می‌آید... -بهرام بیضایی

حالِ مَرا از شعرهایم بو نخواهی بُرد من پشتِ شعری که نخواهم گفت میمیرم!

و دردناک تر از همه این است که دیگر نمی‌دانم منتظر چه چیزی هستم.

«آمدم تا بتو آویزم لیک دیدم که تو آن شاخه بی برگی لیک دیدم که تو بر چهره امیدم خنده مرگی» شکست نیاز، دفتر دیوار/فروغ فرخزاد