فندق

‏ی جا محمود درویش میگه: سلام بر کسانی که معنی عشق را می‌دانند اما محبوبی ندارند، عجیب تلخه.

که اهل درد میداند دلیل قامت خم را.

می‌دانم آدم درست من نبود؛ اما من دلم برای روزهایی که هنوز این واقعیت را نفهمیده بودم تنگ شده.

الکی خودتو سبک نکنید بگید: چخبر کم پیدایی نیستی، اونی که باهات حال میکنه همیشه پیداست اگه دیدین نیست ینی سرش با بهتر از شما گرمه شماهم هروقت حوصلتون سررفت جوابشو بدین.

به نظرم “از تو توقع نداشتم” غمگین‌ترین جمله دنیاست یعنی ببین! تو تنها کسی بودی که باورت داشتم، تو دیگه نباید ناامیدم میکردی…

میدونین نقطه پایان یه زندگی مشترک کجاست؟ خیانت؟ نه اون نیست، نقطه پایانش اونجاست که همسرت جا اینکه حرف دلش رو به تو بزنه، به دیگری بگه اونجا یعنی تو دیگه محرم رازهاش نیستی و نفر دومی.

کسیو پیدا کنید که ذوق کنه، که سبز باشه، بکر باشه کسی که پایه دیوونه بازیاتون باشه کسی که کنارش خود واقعیتون باشین دنیا به قدر کافی آدمای بی ذوق داره دنبال کسی باشید که برای زندگی ذوق و شوق داشته باشه...

فراموش کردنی در کار نیست! نهایتا دیگه حرفشو نمیزنی.

‏تا اونجايى كه من فهميدم زندگى چيزى جز بالا و پايين شدن بين بيم و اميد نيست و خوش بحال اونايى كه سعى ميكنن هميشه اميدوار باشن، حتى اگر به ظاهر عاقلانه نباشه..

ترجیح میدم همیشه آدم بده ی داستان باشم، اما همون چیزی روی زبونم باشه که تو دلمم هست! آدم بده ی دل و زبون یکی بودن، خیلی با ارزش‌تر از آدم بده ی دورو بودنه.

چهره‌ پسند چه داند ارزش دلِ پاک را...

این عادت تظاهر به قوی بودن، غمگین نشدن، بی تفاوت بودن ی جا بالاخره کار دست آدم میده، احساساتی که به زور چپوندیش تو ی کمد و فکر کردی دیگه تموم شده!

‏امن باشید عزیزان تمام تلاشتون رو در زندگی بکنید که آدم امنی باشید برای دیگران، که وقتی کسی در اوج آسیب‌پذیری با شما روبه‌رو شد، زخمی به باقی زخم‌هاش و دردی به باقی دردهاش اضافه نکنید، حداقل‌های درک و شعور انسانی رو داشته باشید آدم باشید...

فکت: هرچی اصیل تر و با لول تر، خاکی‌ تر، مهربون‌ تر، ساده تر و واقعی تر.

یکسال پیش میخواستم برای یه عده از آدمایی که میشناختم و تو زندگیم بودن بمیرم! یکسال بعد نصف اون آدما برای من مُرده به حساب میومدن! میخوام بگم زمان همه چیز رو عوض میکنه، پس غصه نخور و خودت رو بالا بکش؛ تو تنها کسی هستی که همیشه کنار خودتی پس لطفا به خودت به خاطر هیچکس سخت نگیر.

یادت نره دهنت سرویس شد تا خودت رو جمع و جور کنی و بتونی باز ادامه بدی، نذار آدما خرابش کنن.

مگه آدم یادش میره بهش چی گذشت تا گذشت؟!

سخت‌ترین بخش خودشناسی روبرو شدن با زخم هاییکه نقشی در بوجود اومدنشون نداشتی اما مسئولیت ترمیم کردنشون با توئه، عمیقا درک کردم چی میگه.

یه فکت جالب در مورد کساییکه همیشه دست و پاهاشون سرده: افرادی که همیشه دست و پاهایشان خیلی سرد است افرادی هستند که دچار اضطراب یا افسردگی هستند، این به این دلیل است که قلب روی پمپاژ خون به مغز متمرکز است، زیرا افرادی که از این مشکل رنج میبرند مغز آنها هرگز در ارامش نیست، بنابراین قلب پمپاژ خون را به اندامهایی که اهمیت کمتری دارند متوقف میکند.

گاهی به رنج های خودمون می‌چسبیم، چون اونها یادآور بخشی از گذشته ما هستن که در دوره خودشون با تمام وجود دوسشون داشتیم.

سكوت آدميزاد بوی دلخوری ميده، پرحرفيش بوی دلتنگی!

جمله‌ی “وای چقدر ساده و احمق بودم" قابلیت اینو داره که هر سال به خودِ پارسالت بگی.

جهان هستی به شما کسانی را نمیدهد که میخواهید، بلکه به جای آن کسانی را به شما میدهد که لازم دارید تا رشد کنید به نسخه بهتر و قدرتمند تر خودتان تبدیل شوید...

یه جا خونده بودم که اکثر رابطه ها به همون دلیلی تموم میشن که شما از اولش میدونستید به این دلیل نباید با این آدم وارد رابطه بشید...

باشد که جنگجوی درونت بجایی امن برسد به آدم های امن.