Mariam

همه ی آدمها مسببِ آرامش هستند یکی با دوست داشتنش، دیگری با آمدنش یکی با دست کشیدنش دیگری با رفتنش!

برخی آدم ها شما را ترک خواهند کرد. اما این پایان داستان شما نیست، این پایان نقش آنها در داستان شماست.

نمی‌فهمم در کدام خلسه مانده‌ام که نه از زندگی‌ام می‌فهمم نه آدم‌های دور و برم را درک می‌کنم کلافه و شلوغ پلوغِ خسته‌ام حوصله‌ خودم را هم ندارم گاهی خودم را دور می‌اندازم گاهی از شدت تنهایی خودم را بغل می‌کنم نمی‌دانم در کجای زندگی جا مانده‌ام نمی‌دانم در کدام چاه افتادم که هیچ ریسمانی مرا نجات نمی‌دهد دیگر دارم کم می‌آورم از این همه احساس پوچ بودن که نمی‌گذارد زندگی را لمس کنم کدام راه را بروم کدام کار را انجام بدهم تمام من به همان کنج اتاق تاریکم به یک فنجان قهوه‌ام خلاصه می‌شود نه می‌خواهم کسی را ببینم نه جایی بروم نه حرفی بزنم و نه کسی حالم را بپرسد دلم یک شانه محکم می‌خواهد تا سر بر آن بگذارم و سال‌ها گریه کنم بی آن‌ که مانعم شوند بی آن که بگویند چرا گریه می‌کنی؟! دلم نبودن می‌خواهد این روزها دلم بسیار نبودن می‌خواهد... #معصومه_کریمی

چیزی نمی‌گفت اما حدسش را زده بود و من می‌دانستم کسی که حدس می‌زند بیشتر از کسی که می‌داند عذاب می‌کشد...

آنکه چشمانت را در حالی ‌که غمگین بودند رها کرد و رفت، آیا شایستگی دارد که منتظر بازگشتش باشی؟

به وقت جمع کردن تکه‌های یک پازل ‏از چیزهایی که نابودشان کرده‌ای ‏من ‏آن تکه‌ای خواهم بود ‏که هیچ‌وقت پیدایش نمی‌کنی. -‏ اِمراه چِلیک

ما زنان نیاز داریم تا کسی بهمان بگوید؛ لازم نیست خودت را آتش بزنی تا دیگران را گرم نگه داری. فرسودگی - امیلی و امیلیا نگاسکی

دیدی که سخت نیست تنها بدون من و صبح می‌شود شب‌ها بدون من این نبض زندگی بی‌وقفه می‌زند فرقی نمی‌کند دنیا بدون من! کابوس و وحشتم اما برای تو زیباست همچنان رویا بدون من! عاشق شدم شبی با تو؛ کنار تو عاشق شدی تو نیز اما بدون من! من که جهنمم تو از خودت بگو آسوده ای هنوز آیا بدون من ؟! من مرده ام ولی بسیار واضح است سر زنده تر شدی هر جا بدون من… حال تو خوب خوب یک روز ناب ناب خوشبخت می‌شوی حتی بدون من! از خود گذشته ام چون عاشق از غرور تو نیز رد شدی تنها بدون من دیروز اگر چه سخت امروز هم گذشت فرقی نمی‌کند فردا بدون من!

درختان می گویند بهار پرندگان می گویند لانه سنگ ها می گویند صبر و خاک ها می گویند مصاحب و انسان ها می گویند«خوشبختی» اما همه ی ما در یک چیز شبیهیم، در طلب نور! ما نه درختیم و نه خاک. پس خوشبختی را با علم به همه ی ضعف هامان در تشخیص، باید در حریم خودمان جستجو کنیم....

پیری‌ام را در تخت خوابانده‌ام تا مرگ از او مراقبت کند این زمستان گیر کرده در ساعت را چه کسی به دیوار خانه کوبیده؟ عقربه‌های یخ زده به بهار نخواهند رسید خانه از تنهایی می‌ترسد و پنجره را تا انتهای غروب باز گذاشته‌ام پای باران را به باغچه کشانده‌ام اما گلدان، سلولِ انفرادی گل‌ها بود ماه دارد شب را به آن طرف دنیا می‌برد و ستاره‌ها زیبایی‌شان تمام می‌شود فراموش نکردن انتقامی‌ست که از خودمان می‌گیریم می‌خواهم کنار پیری‌ام بخوابم مرگ ادامه‌ی نقشم را بازی کند #محمد_بهرادنیا

مفصلند زمستان‌ها و برف نسخه ی خوبی نیست برای سرفه ی گلدانها گلی نمانده خودت گل باش تو را بکار و شکوفا شو تو را بچین و تو را بو کن

سازنده این عکس نوشته چه مشکلی با اسفندی ها داشته واقعا: )

🕯🩷

: )

🪻🩷

همه ما یه جاهایی تو اوج خواستن،نخواستیم توو اوج خواستن،آدما رو گذاشتیم کنار چون بدون ما حالشون بهتر بود،بدون ما راحت تر بودن. زمان می بره تا بفهمیم که بعضی چیزا تو گذشته قشنگه،بعضی چیزا باید همونجا جا بمونن تا ما با یاد آوریشون لبخند بیاریم رو لبمون. باید بعضی چیزا مختص گذشتمون باشن که هر وقت یادش افتادیم،نفس عمیق بکشیم و بگیم یادش به خیر. التماس نکنید که کسی که رفته رو برگردونید، بذارید جا بمونه تو گذشته و براش آرزوهای خوب کنید. یادمون باشه که اون آدم بدون ما بهتره حالش...

دیوانه سر صحبت فرزانه ندارد

جالب بود

هر گاه دلت حال مرا گوش گرفت یک لحظه سکوت کرد و خاموش گرفت حالا که تو رفته‌ای بدان بعد از تو، فکرت، همه شب، مرا در آغوش گرفت!

قشنگ بود🕯🩷