Mariam

بی صدا فرو میریزیم زیرِ حجمی از سکوت…

اگه میتونستی ذهنمو بخونی اشک میریختی

رفتی و میان ما حرف‌های کوچکی نگفته ماند که پیرم کرد.مثل استخوان کوچک ماهی در گلو. انتقام کوچک و دردناک یک مرده

پیر آن نیست کِه بَر سَر بِزَنَد مویِ سِفید هَر جَوانی کِه دِلَش شوق نَدارَد پیر اَست..!

هر چی بزرگ‌تر شدیم… نزدیک شدن عید برامون بی اهمیت تر شد

ما در صدایِ بی صدایِ گریه سوختیم…

و من سرزمینی را تصور می‌کردم که تنها قانونش این است که خودت باشی اینجا شما تا لحظه‌ی مرگتان به دروغ محکومید..!

ما آدم‌های حیرانی هستیم. برای ما همه چیز درد است. تولد درد است، بزرگ شدن درد است، خواستن درد است، نخواستن درد است، داشتن و نداشتن و دیدن و ندیدنِ آدم‌ها هم درد است.

من از آغاز یک پرواز بی احساس میترسم🩶

حال من حال اسیریست که هنگام فرار یادش آمد که کسی منتظرش نیست،نرفت

سلام بر کسانی که دلگرمی دیگرانند، با اینکه خود غرق در غم هستند

نه خوشحالم نه ناراحتم فقط دیگه هیچی حال نمیده

خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتن🌧

گذشته فریبم داد، حال عذابم میدهد از آینده وحشت دارم ..!

من: تلفیقِ غم و شادی و دلتنگی و صبرم…

ساعت از دوازده شب که می‌گذره، زندگی وارد جزئیات می‌شه

من پُر از هیچم و این هیچ، پُر از طوفان است …

غَم‌های آدم با آدم بُزرگ میشَن و از یه جایی به بَعد ، دیگه تو تنِ آدم جا نمیشَن"

چقد درد داره این تکست

دلتون آروم🌬

🪽️

حق

وای

چیزی به اسم تغییر بدون درد، و رشد بدون ناراحتی وجود نداره‎♡‧₊˚˘͈ᵕ˘͈‎┆彡