و تمام میشویم. '

[فندق]

' در کمالِ حفظ ظاهر، از درون پوک شدیم، از بیرون که نگاه کنی هیچ‌چیز معلوم نیست؛
آروم و استوار در حال زندگی کردنیم اما موریانه‌های غم از درون دارند کار ما را تمام میکنند.
مقاومت میکنیم و میخندیم و می‌ایستیم ولی در نهایت، با تلنگرِ کوچکی فرو میریزیم و تمام میشویم. '