شعر حافظ

[Elnaz]

ای مگس حضرت سیمرغ نه جولانگه توست
عِرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری

 

اما تا به حال فکر کرده‌اید که مقصود حافظ از این بیت چیست و آن را خطاب به چه کسی بیان می‌کند؟ شاید ابتدا به نظر برسد که این بیت خطاب به یک دشمن ناشناس سروده شده که خصومت شخصی با حافظ داشته و یا شاید هم دربارۀ یک شخصیت سیاسی منفور باشد. اما حقیقت چیز دیگری است.

 

بررسی ادامۀ ابیات این شعر و همینطور سابقۀ کاربرد تمثیل «مگس» در سایر اشعار حافظ نشان می‌دهد که مخاطب این بیت کسی نیست جز خود حافظ و یا به عبارت دقیق‌تر دلِ عاشق‌پیشۀ حافظ.

مگس جانور سمج و یکدنده‌ای است که هرچقدر او را برانند باز هم چرخی می‌زند و بازمی‌گردد؛ بخصوص اگر در جایی اثری از شیرینی یافته باشد. همین نکته است که مگس را برای حافظ به نماد و استعاره‌ای از یک قلب عاشق و لجوج تبدیل کرده است. شیرینی حضور معشوق دل عاشق را به سمت خود جذب می‌کند و هر چقدر هم که معشوق با تندخویی او را از خود براند، باز این مگس سمج به رفتار عاشقانۀ خودش ادامه می‌دهد

[Elnaz]

5 دقیقه قبل، Niloofar گفته است:

عالی بود گلم