آتش بدون دود

[Aftaabgardaan]

جنگیدن با نظام های بد , انگار که سرنوشت مردم مشرق زمین است. در غرب مردم , به ندرت با نظام های بد می جنگند. چرا که خود را با جمیع بدی هایشان، جزئی از نظام می دانند. دموکراسی غربی یعنی همین. حمایت آزادانه ی بدها از بدها. جنایتکاران با جنایتکاران دست می دهند و لبخند می زنند. ریاست جمهوری انتخاب می کنند. نه حکومت ها از مردم سَرَند , نه مردم از حکومت ها.

اما در شرقِ ما , ابدا این طور نیست. در شرق , مردم قالبا خوب اند. حکومت ها غالبا بد.

 

به همین دلیل هم , وقتی دیده می شود که مردم , ساکت و سر به زیرند. معنی اش, نهایتا این است که تظاهر می کنند به این که تسلیم شده اند و دست از جنگیدن برداشته اند.حال آن که نشده اند و بر نداشته اند. و همه هم این را می دانند.

 

مردم ما هرگز از جنگیدن با حکومت های فاسد خسته نمی شوند. اصولا خستگی , یک خصلت روشنفکری ست. ما مردم، هرگز خسته نمی شویم _ نه از کار، نه از مبارزه، نه از امید، نه از داشتن ایمان و اعتقاد.

 

اما روشنفکران، به مجرّدِ اینکه یک گیلاس بیشتر از ظرفیتشان می زنند، احساس خستگی، زدگی، پوچی و بیهودگی می کنند. به سوی روشنفکران نروید , به جانب مردم بیایید.این به نفع شماست و به نفع بچه های شماست.

#آتش بدون دود

#نادر ابراهیمی