داســتــان چــــرچنگ نــــباش...... 📘

[نیلوفرآبی]

تئوری خـــرچــنگ

ذهنیت خرچنگی و ارتباط ایرانی

اگر یک خرچنگ را در سطلی بیندازید به راحتی فرار می‌کند. اما برای یک مشت خرچنگ اتفاق جالبی می‌افتد. آن‌ها همدیگر را پایین می‌کشند و هیچکس نمی‌تواند فرار کند. یعنی آن‌ها به جای همکاری و فرار کردن ترجیح می‌دهند همه با هم در آن سطل بمانند و بمیرند. به این مدل رفتار که «اگر من نه، بقیه هم نه» می‌گویند «ذهنیت خرچنگی». در ایران خودمان می‌گوئیم «دیگی که برای من نجوشه میخوام سر سگ توش بجوشه»

شکار خرچنگ

بر مبنای همین ایده، برای شکار خرچنگ از تله‌ای بسیار ساده استفاده می‌کنند که از یک قفس سیمی که بالایش سوراخی دارد تشکیل می‌شود. طعمه در قفس گذاشته می‌شود و قفس را داخل آب می‌اندازند، خرچنگی وارد می‌شود و شروع می‌کند به خوردن طعمه. دومین خرچنگ خرچنگ اول را می‌بیند و همراهش می‌شود، بعد نوبت خرچنگ سوم است. ولی در نهایت طعمه تمام می‌شود! در این مرحله خرچنگ‌ها خیلی راحت می‌توانند بروند بالا و از سوراخ خارج شوند، ولی این کار را نمی‌کنند و در قفس می‌مانند.

مدت طولانی بعد از تمام شدن طعمه باز هم خرچنگ‌ها وارد قفس می‌شوند؛ جمعیت داخل قفس جذب‌شان می‌کند. هیچ خرچنگی آنجا را ترک نمی‌کنند، چرا؟ چون اگر خرچنگی متوجه شود چیزی آنجا نیست و بخواهد از قفس برود بقیه خرچنگ‌ها هر کاری می‌کنند که مانع‌اش شوند. بارها و بارها از دیواره ی قفس می‌کشندش پایین، اگر مقاومت کند خرچنگ‌های دیگر حتی چنگال‌هایش را می‌شکنند تا دیگر نتواند بالا برود. اگر باز هم مقاومت کند می‌کٌشندش!

 

ویرایش شده 4 آذر، 2022 توسط نیلوفرآبی