نیلوفر

[رامین۴۳]

نه به شاخ گُل، نه بر سرو چمن پیچیده‌ام

شاخه‌ی تاکم، به گِرد خویشتن پیچیده‌ام

گرچه خاموشم ولی آهم به گردون می‌رود

دودِ شمعِ کشته‌ام، در انجمن پیچیده‌ام

می‌دهم مستی به دلها، گرچه مستورم زچشم

بوی آغوش بهارم، در چمن پیچیده‌ام

جای دل، در سینهٔ  صدپاره دارم آتشی

شعله را چون گُل، درون پیرهن پیچیده‌ام

نازک اندامی بُوَد امشب در آغوشم، رهی

همچو نیلوفر، به شاخ نسترن پیچیده‌ام

رهی معیری بهمن  ماه۱۳۳۳