شوکران

[حمیدرضا طاهری]

زندگی درد است از کابوس و این تکرارها

خنده ی مستانه ات در بین این اغیارها

 

زخم کاری خورده ام لیکن ندارم شکوه ای

مانده ام حیران ز تکرار و ز این بسیارها

 

مرد و درد و بغض و آه حسرت و آخر سکوت

شوکران مستت کند در بین این بی عارها

 

ارگ ویرانم که خاکش را به یغما برده اند 

خشت دل بازیچه ی سرنيزه ی اشرارها

 

بند در بند وجودم را به آتش میکشم

تا نماند تار و پودم زیر این آوارها

 

عشق یعنی استخوان بین گلو ... حبس نفس

دل بریدم از خودآزاری و این آزارها

 

با ضمیر سوم مفرد به رزمم در خیال

چون خوره افتاده در جانم همین افکارها

 

       

" حمیدرضا طاهری "

یازدهم دیماه هزار و چهارصد و سه