Aftaabgardaan ارسال شده در 17 مهر، 2022 ارسال شده در 17 مهر، 2022 (ویرایش شده) انگار زندگی به روال خودش برگشته .. به جایی قبل از اومدن لفظ کووید .. خوک .. خفاش!.. جایی قبل از معروف شدن فیلم شیوع! و کرک و پر ریخته ی مردم ... جایی قبل از نون های خودم پز و قرنطینه و ضد عفونی کردن سر تا پای خودمون و هر چی که خریدیم و .. جایی قبل از اینکه .. تو رو خدا واکسن بیارین ..! جایی قبل از .. تو رو خدا واکسن بزنین!.. جایی قبل از پیک چندم کرونا و جایی قبل از آمار هر روزه ی اخبار از تعداد مبتلا تا فوت شده و از دست رفته .. جایی که هر عدد، یه انسان بود .. و هر عدد از دست رفته .. یه غم گنده برای خانواده ها بود .. جایی که نمیشد حتی وقتی یکی از دست میره .. یه مراسمی گرفته شه .. که درست سوگواری کرد و توی تنهایی.. خمیده شدن از غم آدما.. این طبیعیه که آدمیزاد .. هر سال نسبت به سال قبل و سال های قبل .. تغییر میکنه .. چه توی رفتارش .. چه توی طرز فکرش .. ولی این دو سال و خردده ای .. قدر بیست سال ..ناراحتی داشت و بار روانی .. و ما نه به اندازه ی دو سال .. بلکه بارها بیشتر از دو سال .. زیر و رو شدیم.. حالا ... زندگی جریان خودش رو پیدا کرده و روی غلتک افتاده انگار اما اما.. ما از ما خیلی دوریم .. ویرایش شده 17 مهر، 2022 توسط Aftaabgardaan نقل قول
ارسال های توصیه شده
به گفتگو بپیوندید
هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .