داستان کوتـــاه اداره بـرق•••📘🖍

[نیلوفرآبی]

️ نافرمانی مدنی علیه اداره‌ی برق


گویا اداره‌ی برق، جدولِ قطعی‌هاش را محل به محل و ساعت به ساعت با ترتیبِ سگ‌دو زدن‌های روزانه‌ی من میزان می‌کند. چند روز است از سر صبح تا بوق سگ هرجا که پا می‌گذارم می‌بینم برقش رفته و باید کلی صبر کنم تا برق برگردد و کارم راه بیفتد. شب هم که خیر سرم می‌رسم خانه، برق تمام کوچه رفته و آسانسور خاموش است و باید پنج طبقه را خسته و کوفته بروم بالا، بنشینم و پاهام را دراز کنم و با زن و بچه زل بزنم به کولرِ خاموش.

می‌خواهم از فردا به جدول خاموشی‌ها رکب بزنم و حال اداره‌ی برق را بگیرم. یعنی ترتیبِ کارهای روزمره را تغییر بدهم، به این صورت که تا لنگ ظهر که در خانه برق داریم بخوابم، بعد مثلن ساعت ۲ بعدازظهر چند تا کارگر سوار کنم ببرم سر فلان ساختمان، یک چند ساعتی زیر جِنگ آفتاب، رُسِ کارگرها را بکشم. سپس ساعت ۶ عصر بروم نظام مهندسی و از امکانات منحصر‌به‌فردی که برای مهندسین فراهم کرده‌اند؛ از جمله دستگاه واکس اتوماتِ کفش و پخش سمفونی موتزارت در مستراح، بهره‌مند شوم. آنگاه ساعت ۸ غروب نهار بگیرم ببرم با کارگرها و استادکار سر بهمان ساختمانِ نیمه‌کاره بخورم و بالا سرشان بایستم تا از زیر کار در نروند. سپس‌تر حوالی ساعت ۱۲ شب، سرِ راهِ شهرداری یک هندوانه هم از وانتی بخرم یک‌راست بروم واحد تخلفات و ماده‌ صد شهرداری، یک دوش آب ولرم بگیرم و همان‌جا شام بخورم و تخت بخوابم. صبح که شد بیدار می‌شوم و سرخطِ خبرها را در مستراح شهرداری می‌بینم و یک دشتِ سرصبح به چاه شهرداری می‌بخشم و ساعت ۷ صبح می‌روم خانه، سوار آسانسور می‌شوم می‌روم بالا، بعد کولر را روشن می‌کنم و با زن و بچه بلند می‌گوییم "مرگ بر امریکا"، و تا لنگ ظهر می‌خوابم.
لطفن به من بگویید ماشالله. ■

#بابک_ملک_زاده