دِل گَب کـابوس زندگی جاودان•••🫂

[نیلوفرآبی]

اما ترس من از جاودانه شدن است،درحالی که دردهایت از بین نرفته‌اند‌؛بی آنکه درک کننده ای یافته باشی،بی آنکه مرهمی برایت تجویز شده باشد و بی هیچ،جاودانه شوی.آنگاه تو می مانی و دردهای ممتد و جانی بی تحمل.
اما به نظر من غیرممکن است که نهایتی دور از تحمل جسممان را مجبور شویم.همانگونه که خوشی های دور از تحمل قلبمان را درک نکرده ایم.

"☆🪷☆"