دِل گَب صـبر آدم•••🫂

[نیلوفرآبی]

صبر آدمها را تمام نکنید
" عاشق ها " صبور می شوند
هر باری که می بینند و دم نمی زنند
هر باری که می شنوند و فراموش می کنند
یک قدم نزدیک می شوند به تمام شدن
چشم باز می کنی و می بینی
چمدانشان را بسته اند و بی هیچ قیل و قالی رفته اند
زمانی که نگاهت پرت نگاه غریبه ها می شود
و خواهش را درون چشمهای آدم ریشه دارِ زندگی ات
نمی بینی
همان آدمی که روزی خودت با تمام وجود انتخابش کردی
و حالا مدام تقلا می کند که شاید او را هم ببینی
جایی بالاخره صبرش تمام می شود جمع می کند و می رود!
تبر به ریشه ی این آدمها نزنید
زندگیتان به بودن این آدمها بند است این را بعد از رفتنشان می فهمید
جایی در میان فریادهایتان برای برگشتن آدمی که تمامش کرده اید
در میان مرور بودن های بی منت اش اشتباهی که اغلب می کنیم این است
که فکر می کنیم این آدمها تا ابد زیر چتر ندیدن هایمان می مانند
بی آنکه به یاد داشته باشیم
" هر آدمی بالاخره یک جایی تمام می شود... "