و چه احساس نجیبی ست، که با دیدنِ تو طلب عشق، زِ بیگانه ندارم هرگز...

[Aftaabgardaan]

دوست دارم با تو باشم چون هیچ وقت از با تو بودن خسته نمی شوم.
حتی وقتی با هم حرف نمی زنیم، حتی وقتی نوازشم نمی کنی، حتی وقتی در یک اتاق نیستیم، باز هم خسته نمی شوم.
هرگز دلزده نمی شوم.
فکر کنم به خاطر این است که به تو اعتماد دارم، به افکارت اعتماد دارم.
می توانی بفهمی چه می گویم؟
همه آن چه در تو می بینم و هر آن چه نمی بینم را دوست دارم.
با این همه، ضعف هایت را می دانم.
اما احساس می کنم همین نقاط ضعف تو و نقاط قوت من هستند که با هم سازگارند.
ترس های مشترک نداریم.
حتی پلیدی های ما هم به هم می آیند!