میدانی عشق واژه‌ایست پر از حرف، پر از دلتنگی، پر از شادی و غم!

[فندق]

میدانی عشق واژه‌ایست پر از حرف، پر از دلتنگی، پر از شادی و غم!
حتی اگر کنار هم رویِ شن‌های‌ساحل، دست در دستان یار، خیره به دریا هم که باشی باز یه دلتنگی ته ته کوچه‌های دلِ دیوانه‌ات حس می‌کنی که قلبِ بی‌صاحابت بیشتر از آنها را می‌خواهد مثلا آغوش یارش را، یا لمس لب‌هایش را یا هر چیز دیگر که دلِ لعنتیش آرام و قرار بگیرد
و اما وای بحال روزی که عشقش پنهان باشد و دیگر یاری نباشد تا دست در دستانِ هم با خنده‌های دلبرانه‌اش دل بدهد و قلوه بگیرد
آن روز تنها عشقی می‌ماند و خاطره‌‌ای که روح و روانش را از هم می‌پاشد تا دلتنگی ذره ذره‌ وجودش را نابود کند و آرام آرام در خفا جانش را بگیرد"
حتی از عشق یک طرفه هم دشوار تر است
به گونه‌ای که مسافت طولانیِ کوهِ دماوند را هم تنها در یک ساعت تی کنی در میان آن چیزی بیش نمی‌آید
 آخر میفهمی عشق یک طرفه جوری است که دستت از یارت کوتاه می‌شود و دیگر تلاشی برای به‌دست آوردنش نمی‌کنی چرا که برایت مفهوم شده است از آن پس دیگر  در دل دلبرت حسی نسبت به تو نیست و تهی از هر احساسی هست
 کنار آمدن با این موضوع هر چند دردمند آسان می‌شود و تنها این خاطره‌ها هستند که گریبان گیرِ ذهن موریانه‌زده‌ات می‌شوند

اما عشق پنهانی این‌چنین دردآور است که نمیدانی بروی و در دل خود با او حرف ها بگویی و در دلتنگیِ یار نفس کم بیاوری یا بمانی و بسوزی و بسازی؟!

سخت هست #عشق! اگر این‌گونه نبود ملتی را واهمه‌ای برمیداشت انگار که طوفانی وحشتناک در برشان گرفته‌ است((؛