ɑɍɛẕőǚ

دلم می‌خواست همین لحظه، بروم یک جای بلند و بلند بلند گریه کنم و فریاد بزنم و از تمام اندوه و بغض‌های کهنه‌ و بیاتی که دارم، دور از نگاه آدم‌ها انتقام بگیرم... دلم می‌خواست چندین روز متوالی بخوابم و بخوابم و بخوابم و وقتی بیدار شدم؛ پاییز باشد و باران ببارد و برگ‌ها ریخته‌باشند کف خیابان و درخت‌ها لخت شده باشند و شاخه‌ها زمخت باشند و کلاغ‌های پاییز، خبرهای خوبی آورده‌باشند. دلم می‌خواست بخوابم و بیدار که شدم، قدرتی ماورائی پیدا کرده‌باشم و تمام مشکلات را حل کنم و تمام حال‌ها را خوب. دلم می‌خواست دستان تمام آدم‌ها را محکم بگیرم و در چشم‌های تک‌تکشان با اطمینان نگاه کنم و با آرامش و قطعیتی اجتناب‌ناپذیر بگویم: "غصه‌ی هیچ چیز را نخورید که به زودی همه چیز درست خواهد شد." کاش جای خلوتی می‌یافتم و به قدر هزارسال متوالی می‌خوابیدم و به قدر هزار و یک سال متوالی، گریه می‌کردم... کاش می‌رفتم، کاش به سرزمین دورتری می‌رفتم...

ما ی معلم داشتیم خیلی خیلی بداخلاق بود منم کلن درسم خیلی خوب بود ولی موقع درس اون ک میشد منوصدا میزد سوال میپرسید منم از ترس زبونم بند میومد فک کن نمره نهاییم شدهفده و نیم کلاسیم شد ۱۰,۱۲ خب لعنتی ی امتحان کتبی بگیر همیشه ک شفاهی نمیپرسن

۵۷کیلومتر؟؟؟؟ احساس خفگی کردم

لطف دارین

اوووپسسس چ عالی

هر چی بیشتر رحم کنی بیشتر ب رحم میای ،،، ی جمله ترکیه رحم المه رحمه قالارسان

هیچ‌چیز به اندازه‌ی ساده بودن، شیک نیست. ‌‌ ساده بودن آسان نیست. خیلی هم دشوار است. تو بی‌نقاب، بی‌پرده و راحت باشی و همزمان، قوی باشی و حس‌گرهایت هم کار کند. دور از تفرعن و تکبر، حرف بزنی. ساده بیایی، ساده بروی. سادگی، شفافیت است و ربطی به ساده‌لوحی و حماقت ندارد. سادگی در خود سکوتی دارد. آدم اگر پُر باشد، دلیلی برای پیچیده نشان دادن خود ندارد، دلیلی برای عوض کردن خود و نقاب‌گرفتن ندارد‌. پیچیدگی‌های ساختگی، همه از ضعف است. نیچه گفته بود: آب را گل‌آلود می‌کنند تا عمیق به نظر برسد. ‌

ته دلم میگه ب هیشکی رحم نکن

این در مورد بعضیا صدق میکنه ن همه

واغن

بچمو

به به ،، عااالییی

حق