Miss nedaa

مث تو کی میتونه هر چی غمه از تو دلم کم کنه… آخه حسابت سواس از بقیه همه چیزت فرق داره… مث تو کی تو چشاش عشق من آخه یه دنیا حرف داره! مث من آخه کی تورو توی دنیا این همه دوست داره! مگه میشه نباشی و دیوونه نشم بدون تو بدون تو بدون تو… آخه هیشکی نمیگیره جای تو رو به جون تو به جون تو به جون تو! زور من نمیرسه به این غما کجایی تو کجایی تو کجایی تو… پر دلتنگی همه شبا نباشی تو نباشی تو نباشی تو…🌧

بارانی که گاهی نم نم است و گاهی طوفانی. زندگی، خاک تشنه ایست زیر پایم، و هر قطره ای که می ریزم، قصه ایست از اشتیاق یا درد. گاهی می خواهم ببارم، اما ابرها خسته اند. گاهی می خواهم آرام بمانم، اما زمین تشنه است. من بارانم،🌧🌧 بی دلیل نمی بارم. اگر می فهمی، بیا کنار پنجره ام، که باریدن گاهی صدای دل است، و گاهی جوابِ دعا▪︎▪︎▪︎♡

سلام حسین جان خوبی ؟؟ سرد و بی احساس نیستم والاع

تا ابد حق

زیبا بود

عالی

روزی کتابی خواهم نوشت خوش شانس ترین زنی که تورا داشت و بدشانس ترین زنی که نمی توانست برای ابد گم شود در آغوشت... و این است ماجرای تمام عشق های نیمه کاره در اوجِ خواستن باید بروی و ادای نخواستن را در بیاوری با لبخندی به پهنای اقیانوس آرام...

هر آدمی یه روزی یه جایی مجبور میشه خودشو جا بذاره و بره توی یه کافه توی خیابون یه شهر تو دل یه آدم…

- عمیقاًدلم یه خیابون گردی می خواد . . بلال داغ وهوایِ سردوشیشه یِ بخارگرفته . . لباس چارخونه وپاییزوخیابون ولیعصرازاون شبایِ تکرارنشدنی که ازیه مسیرِپُرترافیک میره تابیشتردستاتوبگیره وعمیق تر خنده هاتو بشنوه . . : )!

آرامشم بودی ولی شدی عوض تو خوب پریدی... من موندم تو این قفس تو که دل شکستنو بلد نبودی از کیا گرفتی یاد... تنها موندت بیشتر از دوتاییامون داره بهت میاد... از حالا دیگه من مردم تورو از پیشم بردن منم شدم سربارت از هرکی بگی خوردم... من طاقتم کمه خودت بمون برن همه دلم بغل میخواد بیا که خیلی سردمه تو دور شدی ازم ولی صدات تو مغزمه...

آنقدر آرام که نبودنت را حس کنند تا دل شان برای صدایت تنگ شود مَن ! دلگیر نباش از ندیده شدن از نشنیده شدن... بغض هایت را قورت بده چشمانت را ببند ، گوش هایت را بگیر ، زبانت را به سکوت وادار این آدم ها برای کسی ارزش قائل می شوند و دوستشان میدارند که دیگر نباشند مَن ! بیا که نباش...

نگرانم شن و مغرور تر از اونی که مراقبم باشن و هیچکس نفهمید که چقدر دلم می خواست گاهی خودمو پشت اقتدار یکی قایم کنم و ضعیف ترین فرد باشم و پناهنده ناگریز بغل کسی که نگرانم باشه و دلی که واسه بی قراریم بلرزه. آدم گاهی نیاز پیدا می کنه؛ به یک حرف، به یک نگاه، به یه صدا که از انحنای حنجره و از هیاهوی قلب یک عاشق با اضطراب بیرون بیاد و بگه : نگرانت بودم عزیزم، خوبی؟ آدم چه بی اندازه محتاج میشه بعضی وقتا...

امیدواریم ک