حسین138

عافیت جویان نمی دانند قدر درد را سوزو ساز درد کوه صبر سازد مرد را همچو آب افسرده سازد گلستان شعله را گر بیندازند در آتش دل بيدرد را

خخخخ واقعا

اصلا به هیچ انواع این کارو نکنید خیلی گرون پاتون تمام میشه

یعنی چی پدر ماشین در میاد ،میلنگ میره تو فشار ، نیرو محرک کمپرسور کجا هست ؟؟

خخخخ تازه شدن مثل ما

آدم یاد قصابی میفته

عالی و کاربردی

بله شیرازی هستم، چشم چه قابل داره سوغات، تشریف بیارید در خدمتم

سلام، اون که بزنی میره رو حالت کولر،کمپرسور کولر شروع به کار میکنه، یعنی میشه، حالت بخاری، ولی کولر روشن

شک نکن

خواهش میکنم

زنده باشید

چشمت روشن تر از مهتاب

خخخخ،انگار گوشت گاو میش گذشته تو یخچال

ای مرد بر افروز چراغ سخنت را تلخ است سکوت این همه، واکن دهنت را ای خشم نفس سوخته، بگذار ببینند یکبار دگر غیرت آتش شدنت را صد زخم به تن داری و پوشیده ای از خلق یکبار در آر از تن خود پیرهنش را (هبوط)

روزی گدایی به دیدن درویشی رفت و دید که او برروی تشکی مخملین در میان چادری زیبا که طناب هایش به گل میخ های طلایی گره خورده اند، نشسته است. گدا وقتی اینها را دید فریاد کشید: «این چه وضعی است؟ درویش محترم! من تعریف های زیادی از زهد و وارستگی شما شنیده‌ام اما با دیدن این همه تجملات در اطراف شما، کاملا سرخورده شدم.» درویش خنده ای کرد و گفت : «من آماده ام تا تمامی اینها را ترک کنم و با تو همراه شوم.» با گفتن این حرف درویش بلند شد و به دنبال گدا به راه افتاد. او حتی درنگ هم نکرد تا دمپایی هایش را به پا کند. بعد از مدت کوتاهی، گدا اظهار ناراحتی کرد و گفت: «من کاسه گدایی‌ام را در چادر تو جا گذاشته‌ام. من بدون کاسه گدایی چه کنم؟ لطفا کمی صبر کن تا من بروم و آن را بیاورم.» درویش خندید و گفت: «دوست من، گل میخ های طلای چادر من در زمین فرو رفته‌اند، نه در دل من، اما کاسه گدایی تو هنوز تو را تعقیب می کند.» در دنیا بودن، وابستگی نیست. وابستگی، حضور دنیا در ذهن است و وقتی دنیا در ذهن ناپدید می‌شود به آن وارستگی می‌گویند.

ما انسانها مثل مداد رنگی هستیم، شاید رنگ مورد علاقۀ یک دیگر نباشیم، اما روزی برای کامل کردن نقاشیهایمان دنبال هم خواهیم گشت، بشرطی که هم دیگر را تا حد نابودی نتراشیم

نمکدان راکه پر می کنی توجهی به ریختن نمکها نداری. اما زعفران راکه میسابی به دانه دانه اش توجه می‌کنی. حال آنکه بدون نمک هیچ غذایی خوشمزه نیست. ولی بدون زعفران ماهها و سال ها میتوان آشپزی کرد و غذا خورد. مراقب نمکهای زندگی‌تان باشید، ساده و بی ریا و همیشه دم دست، که اگر نباشند وای بر سفره زندگی

کار بردی بود بابونه هم حرف نداره

وقت خداحافظی هست،... خخخخ

شوخی کردم بخدا خخخخ

سلام چه بامزه هست

تا دلت بخواد رفتم برا دیدنش

سلام عالی

انسان‌ها همیشه بت می‌ سازند بعضی‌ها با سنگ و چوب عده‌ای با باورهایشان اولی ترسناک نیست چون با یک تبر در هم می‌ شکند ولی دومی بلایی اسـت که هیچ جامعه‌ای از آن مصون نمانده اسـت پس بشکن باورهایی راکه از تو یک زندانی ساخته اسـت بی آنکه بدانی‌ صبور باش انچه برایت پیش می آید و انچه برایت رقم می‌ خورد بـه دست بزرگترین نویسنده عالم ثبت شده