Mariam

جزو انیمیشنا میشه ولی خب قشنگه: )))

Your Name weathering with you when marnie was there A silent voice Hello world 5centimeters per second اگه شمام انیمه سینمایی جذاب سراغ دارین معرفی کنین໒꒰ྀིᵔ ᵕ ᵔ ꒱ྀི১ ♡ ̆̈

منم...

آها چون تاریخ این جا درست نیس نمیدونستم تموم شده: /

خواهش میکنم️

من از نهایت شب حرف می‌زنم من از نهایت تاریکی و از نهایت شب حرف می‌زنم اگر به خانه‌ی من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیاور و یک دریچه که از آن به ازدحام کوچه‌ی خوشبخت بنگرم

چیستم من؟زاده ی یک شام لذت بار ناشناسی پیش میراند در این راهم روزگاری پیکری بر پیکر پیچید من به دنیا آمدم بی آنکه خود خواهم

وقتی با آدمای موقت، خاطرات دائمی میسازی،نتیجش میشه شب بیداری و دلتنگی

کاش زندگی کردن نوبتی بود مثلا میگفتن تو خیلی وقته زندگی نکردی الان نوبت توعه...

و ما همانی هستیم که حال خوب خود را فدای دیگران کردیم

تو را با غیر می‌بینم، صدایم در نمی‌آید دلم می‌سوزد و کاری ز دستم بر نمی‌آید

عالی

اگر به سختی دل شکسته شدی اما همچنان شهامت مهربان بودن با دیگران را داری، عمیق تر از اقیانوس هستی

گوش کن وزش ظلمت را میشنوی؟ من غریبانه به این خوشبختی مینگرم من به نومیدی خود معتادم

دقیقا واسه من شنبه و جمعه قبلم همینطور بود کاش از فردا غروبی نباشه: )

شايد هنوز هم در پشت چشم‌های له شده در عمق انجماد يک چيز نيمه زنده‌ی مغشوش بر جای مانده بود

ممنون زیبا میبینید️

غروبا دلگیرن همیشه...

️

من نمیخوام راه بدم ولی خب زندگیه دیگه بدون غم نمیشه: )

فردا چی

امروز نه آغاز و نه انجام جهان است ای بس غم و شادی که پس پرده نهان است گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری دانی که رسیدن هنر گام زمان است تو رهرو دیرینه ی سر منزل عشقی بنگر که ز خون تو به هر گام نشان است آبی که بر آسود زمینش بخورد زود دریا شود آن رود که پیوسته روان است باشد که یکی هم به نشانی بنشیند بس تیر که در چله ی این کهنه کمان است از روی تو دل کندنم آموخت زمانه این دیده از آن روست که خونابه فشان است دردا و دریغا که در این بازی خونین بازیچه ی ایام دل آدمیان است دل بر گذر قافله ی لاله و گل داشت این دشت که پامال سواران خزان است روزی که بجنبد نفس باد بهاری بینی که گل و سبزه کران تا به کران است ای کوه تو فریاد من امروز شنیدی دردی ست درین سینه که همزاد جهان است از داد و داد آن همه گفتند و نکردند یارب چه قدر فاصله ی دست و زبان است خون می چکد از دیده در این کنج صبوری این صبر که من می کنم افشردن جان است از راه مرو سایه که آن گوهر مقصود گنجی ست که اندر قدم راهروان است

میشل مونتنی چه زیبا گفته «غم های کوچک پر حرف اند و غم های بزرگ لال» میترسم لال شده باشم🩶

و منی ک وعده غذاییم فقط ناهاره