MMD_I ارسال شده در 27 دی، 2022 ارسال شده در 27 دی، 2022 میدونم یه جایی همین لا به لا قایمی خودتو زدی به خواب به خوابم میای فقط ولی من همش لنگم یه پازلِ بی هدف میگردم دنبالِ یه راه خودمو توو خودم راه بدی تو این بازارِ دروغ من یکی کساده کاسبیم پوشیدم زدم بیرون نایی نبود که راه بریم از وقتی رفتی مردمک تو چشای من گود شده حسرت دیدنِ دوبارت تو سینم پُر شد گلای باغچمون یکی شبونه کند هیچکی نپرسید ازم دیگه سیره زمونه چند اَ وقتی رفتی خنده از صورتم کمونه کرد تابوتمو کردم این اتاقِ نموره تنگ بیدارم واسه اهلم نمیخوابم رو تختم مادرم کابوسای شبونمو بهونه کرد از وقتی رفتی یه مه غلیظ شهرو فتح کرد یا چشای من کثیفن یا آدما بدرنگ اگه تو نیای اگه تو نمونی اگه یه جا خوابِ شیرین اسیرت کردن اگه تو هم تهِ این افسانه رو باهام نخونی شاید سر نیاد هیچوقت سوزِ این برزخ من زوالِ این شهرو سر هر چار راه دیدم قصه ی فرو ریختن و از دیواراش شنیدم آزادی حناق شدتوو گلوم گیر کرد دندونام میپوسیدن هرچی میجوییدم بیشتر هرچی جوییدم بیشتر هضم نمیشد این سم یه کارد تو قلبم به استخون رسیده این درد از وقتی رفتی پروانه هامون دنبالِ پیله ان کلاغا مدام خبر از سره بریده میدن یه جایی یه روزی شاید ، بلند شی از خواب طوفانِ بالت صورت شهرو پاک کنه از خاک پشتِ یه سحر و خروسک اَ کنجِ قفس فریاد میزنه ماتمِ نبودتو نبریم اَ یاد برگرد ، صدای پات بپیچه تو کوچه ها حلقوم سایه رو بکِش بیرون از گوشه ها برگرد ترس بنداز به جونِ شهر بشکنِ قفل هرز از دهنِ روزه ها تو میشینی رنگِ نور توو کدری و ماتمم تو پوچ ترین ثانیه میشی تمومِ باورم به زجری که میخراشید این سرزمین سبزو برگرد جون بده به تنِ لاغرم صدای پات بپیچه توو کوچه ها غباره غمو بشور از صورت خونه ها برگرد عشق پخش کن رو تنِ شهر بریزه شوقِ اشک رو صورت گونه ها میپاشی رنگ نور به زندگی و باورم که راه بیام پا به پا تا نفسِ آخرم به زجری که میخراشید این زخمِ چرکِ کهنه رو برگرد جون بده به تنِ لاغرم 1 نقل قول
ارسال های توصیه شده
به گفتگو بپیوندید
هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .