ولی من دارم زیر این حجم از کلافگی جون میدم-!

[فندق]

راه تنفس گرفتنم تنگ میشه، انگار که یک فیل سنگین به روی قفسه‌ی سینه‌م نشسته و نمیذاره نفس بکشم و راه تنفسم رو بسته. بدنم سنگین و در عین حال بی‌روح میشه، انگار که در رگ‌ها و مغزم سُرب جریان داره. چشمام رو به طور عذاب آوری نمیتونم باز نگه دارم چون انگار که حدقه‌ی چشمام رو از آبِ‌جوش پُر کردن و داغن. انگار که روی قلبم وزنه‌ای چندصدمیلیون تُنی انداختن و تمام تلاش‌های این قلب درمونده برای تپیدن دیگه جوابگو نیست و ضربانش انقدر کند شده که درصد هوشیاریمو هم پایین میاره. حتی دیگه بدنبال راه درمانش نیستم، حتی فرار.

[AHOM]

لایک

[رزالین]