عاشقی...ما همه چی رو دیر می فهمیم

[Black_wolf]

هربار از من ناراحت ميشد
دستمو ول ميكرد 
ميرفت يك متر جلوتر از من قدم ميزد
تمام عرض يك پارك رو اينطوری طی ميكرديم
تا اينكه تموم ميشد و ميومد دستمو ميگرفت و به حرفاش ادامه ميداد 
يه جوری كه انگار نه انگار ناراحت شده؛
هرچقدر ميگذشت بيشتر عاشقش ميشدم
تا اينكه سال بعدش وسط اون روزای خوب، توى اون درياى لعنتى ...براى هميشه از دست دادمش

بعد از چندين سال الان،
من هرجا قدم ميزنم 
حس می كنم هميشه اون يك متر جلوتر از من قدم ميزنه و من پشيمون لحظاتی هستم كه گذاشتم اون عرض يك پارك رو تنهايي با ناراحتى هاش طی كنه،
ما همه چی رو دیر می فهمیم...