خدایا...

[نیلوفر]

خدایا! به که واگذارم می کنی؟

به سوی که می فرستی ام؟

به سوی آشنایان و نزدیکان تا از من ببُّرند و روی بگردانند؟

یا به سوی غریبگان، تا گره در ابرو بیفکنند و مرا از خویش برانند؟

یا به سوی آنان که، ضعف مرا می خواهند و خواری ام را طلب می کنند؟ 

 

من به سوی دیگران دست دراز کنم؟!

در حالی که خدای من تویی و تویی کارسازِمن.

من شِکوه از غربت و تنهایی و دوری ام را به دامن تو می ریزم

و در آستان تو می گریم

و شکایتم را به درگاه تو می آورم. 

پس خشمت را بر من فرو مریز

 

که ترسِ من، تنها از خشم توست و از هیچکس دیگری جز تو نیست.

 

 

•و نزد خدا از صابران نام برده میشوی

وقتی الحمدلله میگویی

در حالی که قلبت دارد رنجهایش را گریه میکند