شعر

[Black white]

ﻣﯽ ﺳﭙﺎﺭﻡ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ
ﻣﯽ ﺷﻤﺎﺭﻡ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ
ﻣﯽ ﮐﺸﻢ ﺑﺮ ﺩﻓﺘﺮ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺍﻡ
ﻧﻘﺸﻬﺎﯼ ﺯﺷﺖ ﻭﺯﯾﺒﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ
ﺩﻭﺭﻩ ﮔﺮﺩﯼ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﻫﺮ ﺷﺐ ﭼﻮ ﺑﺎﺩ
ﺩﺳﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻏﺰﻝ ﻫﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ
ﻻ ﺑﻪ ﻻﯼ ﺁﻥ ﻏﺰﻝ ﻫﺎ ﻣﯿﮑﺸﻢ
ﺳﺮ ﻧﻮﺷﺖ ﺧﯿﺲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ
ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺩﻟﻢ
ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﺗﻨﻬﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ
ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺷﻌﺮﭘﺮ ﺗﺸﻮﯾﺶ ﻋﺸﻖ
ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ
ﮔﺎﻩ ﻣﯿﺴﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﯽ ﺗﺎ ﺛﺮﯾﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ
ﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﻧﺒﻮﺩ ﻣﺼﺮﻋﯽ
ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﻋﻤﺮﯼ ﺗﻘﻼ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ
ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﻢ . ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻦ
ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﻣﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ

ویرایش شده 27 مرداد، 2024 توسط Black white

[Black white]

بندگی کن ای دلم اینجا کسی یار تو نیست
کس خریدار دل صادق در این بازار نیست

آسمان دارد گلایه از جفا در حق عشق
مثل باران هیچکس گویی عزادارتو نیست

قسمت پروانه شد سوختن از هجر فراق
ذره ذره آب شد شمع ولی غمخوار نیست

راه پر پیچ وخمی دارد جهان عاشقی
ماکه ره گم کرده ایم راه بلد انگار نیست

در ره عشقی که لیلی شد زبان زد در جهان
کس دگر همتای مجنون در بیابان زار نیست

سوختن سهم منو ابری دل بشکسته ام
غیر گریه بغض را درمان نباشد نیست نیست