هیچی به هیچی...

[Lotus]

یک خانمی در شهر ما بود که از بچگی تحسینش می‌کردم و هربار می‌رفتم دم نانوایی و با دیدنش جسارت بیشتری به دخترک به حاشیه رانده شده‌ی درونم دست می‌داد.
او اولین کسی بود که تابوشکنی کرد و جوری که دلش خواست لباس پوشید و رفتار کرد، جزو اولین خانم‌های راننده‌ بود تقریبا و دوشادوش همسرش در نانوایی با جسارت تمام کار کرد و کلیشه‌های جنسیت زده را یک تنه نفی کرده بود. خیلی تلاشگر بود و عمیقا درخور تحسین. امروز شنیدم سکته کرده و فوت شده و این خیلی مرا غمگین کرد. شنیدم تازه خانه ساخته بودند و قرار بود با خوشحالی و در خانه‌ی جدیدی که دونفره برایش تلاش کرده بودند زندگی بهتری را شروع کنند.
غمگین شدم و آرزو می‌کنم آدم‌هایی که سخت‌کوشند، عمر درازی داشته‌باشند که بمانند و ماحصل تلاش بسیارشان را هم ببینند و لذت هم ببرند و فقط به رنج و تلاش سپری نکرده باشند و موقع اندکی آسایش که رسید بروند و هیچی به هیچی!