آلبرت انیشتین

[قاتل لغت]

« من پیرمردی بصورت مردی عوضی و عجیب که جوراب نمی پوشد، شناخته شده ام. اما من با آهنگی خارق العاده تر از همیشه کار می کنم و هنوز امیدوارم مسئله میدان وحدت فیزیکی را که در پیش دارم حل کنم… این چیزی بیشتر از یک امید نیست، چون هر نوع آن مستلزم مشکلات ریاضی عظیمی است. من در پیچ و تاب درد و عذاب ریاضیاتی هستم که نمی توانم خلاص شوم. »

او باید خسته و گه گاه مایوس شده باشد. پس از بن بستی دیگری به یکی از دستیارانش می گفت که می خواهم نتایج را منتشر کنم و به اطلاع مردم برسانم تا احمق دیگری را از اتلاف شش ماه تلاش درباره ی همان ایده نجات دهم. بعدها از عصبانیت زیاد بر سر طبیعت خطاب به هرمان ویل گفت: « کسی چه می داند شاید طبیعت هم اندکی مغرض باشد. »