رویا...

[حسین138]

در شب سردی که دریا راهی مرداب بود 

و نگاه ساکت مرداب هم بی تاب بود

قلب ساحل،در طنین گام هایت می تپید

دست های بی نصیبش، بی قرار آب بود

دیدم از آن سوی فردا،از خدا می آمدی 

در نگاهت،  شعله ای عریان تر از مهتاب بود

کوه یخ را هرم جادوی تو وقتی آب کرد

در سقوط چشم های،  وحشت سرداب بود

پشت سر، دریا از شب،روبه رو،توفان قطب

در نگاهت گردباد و در دلت گرداب بود

چشم هایت محو شد،چیزی تو را در خود کشید

آه!رویا بود، رویایی شبیه خواب بود

دوباره از خاک (سعید یوسفی نیا)