داستان کوتاه

[نیلوفر]

 

پیرمرد محتضری که احساس می کرد مردنش نزدیک است، به پسرش گفت: 
مرا به حمام ببر. 
پسر، پدرش را به حمام برد. 

پدر تشنه اش شد. آب خواست. 
پسر قنداب خنکی سفارش داد ؛
برایش آوردند و آن را به آرامی ؛
در دهان پدر ریخت و 
پس از شست وشو پدر را به خانه برد.

 پس از چندی پدر از دنیا رفت و روزگار گذشت و پسر هم به سن کهولت رسید ؛
روزی به پسرش گفت: 
فرزندم مرگ من نزدیک است ؛
مرا به حمام ببر و شست وشو بده. 

پسر نااهل بود و با غر و لند پدر را به حمام برد و کف حمام رهایش کرد و با خشونت به شستن پدر پرداخت. 

پیرمرد رفتار خود با پدرش را به یاد آورد. آهی کشید و به پسر گفت: 
پسرم تشنه هستم. 

پسر با تندی گفت: این جا آب کجا بود و طاس را از گنداب حمام پر کرد و به حلقوم پدر ریخت. 

پدر اشک از دیده اش سرازیر شد و گفت: 
من قنداب دادم، گنداب خوردم. 
تو که گنداب می دهی ؛
ببین چه می خوری؟