قانون پذیرفتن

[Aftaabgardaan]

تا حالا اسم قانون پذیرفتن رو شنیدین؟

چیزایی که میپذیری، بخشی از ذهن تو نمیشه، و از دایره ذهنت خارج میشه. مثلا تو پذیرفتی که خورشید در آسمونه، آب تشنگی رو رفع میکنه، و روز روشن و شب تاریکه. آیا در طول شبانه‌روز به این چیزا فکر میکنی؟ مسلما نه! پس اگر چیزی رو دوست نداری و میخوای از ذهنت محو بشه، اون رو بپذیر. مثلا بپذیر که فلان آدم اخلاقش همینه و تو نمیتونی تغییرش بدی. وقتی میپذیری به تدریج ذهن خودت رو با پذیرش خلوت میکنی، و جا برای چیزهای تازه و آدم‌های بهتر باز میشه …

من اینجوریم که همیشه در زندگی صلح و آرامش رو انتخاب میکنم. وقتی امکان دستیابی به چیزی را پیدا کنم، اول از خودم سوال می کنم آیا با به دست آوردنش، آرامش خودمو حفظ خواهم کرد، یا این که اون رو از دست می‌دم؟بیاین در مورد همه چیز این سوال را از خودمون بکنیم، مثلا در مورد افرادی که میخوایم در کنارمون باشن، یا موقعیت‌هایی که میخوایم به دست بیاریم. موضوع مهم آن کاری نیست که میخوایم انجام بدیم، بلکه سنجیدن اون با محک آرامشه، با این پرسش که آیا صلح و آرامش منو بر هم میزنه؟ من اگر ناگزیر باشم بین آرامش و آن چیز، یکی را انتخاب کنم، همیشه صلح و آرامش را ترجیح میدم اما گاهی روابط خانوادگی و دوستیو فامیلی و کاری باعث میشه انتخاب آدم اون چیزی که ترجیح میده نباشه این جور جاها به همین قانون پناه می برم قانون پذیرفتن…