جمعه که می شود

[Black_wolf]

جمعه که می شود
دلم میخواهد زودتر از همیشه بلند شوم،
و مثل مادر بزرگ برای استقبالت
تمام کوچه را آب جارو کنم!
حیاط را آب بپاشم
شمعدانی ها را هرس کنم؛
و زیر درخت بید روی همان
تخت همیشگی، چای هل دار دم کنم
و خانه را بوی آش رشته بگیرد...
فانوس  روشن را به دیوار ایوان آویزان کنم
به شوق آمدنت بهترین لباسم را بپوشم،
و تا غروب چشم به در انتظارت را بکشم
اما نمی شود دیگر نمی توانم!
نه اینکه دیگر حیاط و حوض و خانه ی مادربزرگ نیست،
نه اینکه دیگر بوی زندگی در خانه ام نمی پیچد،
راستش را بخواهی دیگر دل و دماغش نیست
خسته شدم بس که منتظر ماندم
و تو نیامدی؛
حتی دیگر حال نوشتن هم ندارم!
انگار دارم مثل فتیله ی فانوس تمام میشوم
فقط یک وصیت:
از حوالی خانه ی من که ردشدی بدان
هنوز کسی شب و روزش را به یادت سر میکند
به قول یزدی ها:
"سرت گرفت سری به من بزن"