نگاهت

[selvam]

نگاهت مثل گلای محمدی خوش بوی حیاط خونه مادربزرگمه، مثل طعم پیراشکی گرم اول صبح، مثل بوی تازگی اولین شکوفه بهار، مثل شعر های عاشقانه مولانا؛ نگاهت مثل یه فنجون چای داغه که تموم فکرامو از سرم می‌پرونه، مثل ارامش خوابیدن توی بغل مامانم، مثل خنده های بلند دختر کوچولوی روی تاب. بغلم کن که من میخوام صدای بغلتو به خاطر بپسارم، صدای نفساتو میگما، بغلم کن که من شبا میترسم از تنهایی میترسم ازینکه پیشم نباشی که نبینم اون لبخند روی لباتو، تو برام مثل یه الهه ای یه خدا که باید باشه تا باشم. کاش میتونستم تا ابد توی قلبم زندانیت کنم که فقط خودم داشته باشمت که برای من باشی فقط؛ بغلم کن که تنهایی ترسناکه..