داستان...واقعی خودم

[Black_wolf]

انسانها در طول زدگیشون یک بار عاشق میشن .یک بار فارغ.یک بار کسی رو دوست دارن از تمام قلب ویک باردروازه قلبشان را ب روی یک نفر باز میکنن ان زا انجا حبس میکنن همه اینها یک بار اتفاق میوفتد مثل مردن و تولد

من هم فقط یک بار دروازه قلبمرا ب روی کسی باز کردم و هیچ وقت نمیتوانم دروازه را برای کسی دیگر باز کنم اون همیشه در قلبم محبوس است بارفتنش قفلی بر روی دروازه قلبم زدم ک هیچ کس توانایی بازز کردنش را ندارد حتی خودم.......

نمیدانم با خود چگونه فک میکنید هیچ وقت وقتی در کنار کسی هستی نشانه عشق نیس شایدنشانه این است ک ب یک نفر نیاز داری تا مرحم دردایی ک درقلبت حس میکنی باشد تا ارومت منه شریک گریه هات باشه اون قفلی ک زدی جاش درد میکنه بیش تر نیاز ب ی حامی داره ن عشق

بهم گفت از خودم از رفتارم از دروغام بنویسم تا عدالت رعایت بشه اما لعنتی من اگ دنبال عدالت بودم میرفتم و حقمو از این دنیا میگرفتم از اون کوچه ها از اون ماشین از اون دست ها و نگاه........      من مردی بیش نبودم یک مرد در کنارت بودم مردی ک 31یا32سال داشت دورانی ک همش دوست داری جستو جو کنی درهمه جا سرکش میشی دوس نداری امرو نهی بشنوی اما مردی در کنارت بود ک همه این دوران را گزانده بود و بهت میگفت نکن.نرو............

اما تو سرکش تر ازان بودی ک فک میکردی<خودم> میررفتم تو چت روم و با بقیه چت میکردم و بهش میگفتم توهم بیا باهم بریم مثل دوتا عاشق ولی اون منو همراهی نکرد منم مجبور بودم دروغ بگم ک نرفتم این اتفاق ها زمانی بود ک من فقط 31 سال داشتم و نمیدانستم چکار کنم وقتی ب خودم امدم تو رفته بودی زمانی ک به یک ثبات رسیدم تو نبودی زمانی ک دوست داشتم امرو نهی کردنت و  تو نبودی

فک کن کسی دیگر را در قلبم راه داده ام وبا دیگری در حال عیش و نوشم و الکی درحال ناله کردنم اما این همان نا عدالتی است ک دنبالش نیستم و نخواهم بود

میدانم جدیدا می ایی و تمام متن هایم را میخوانی اما با ی اسم و نام کاربری دیگر از این ب بعد کمی درباره خودم و اخلاقم مینویسم تا تو ارام شوی......محمد علی

ادامه دارد ...