Miss nedaa

خدا حفظشون کنه

تو از طلوع صبحی تو شعر التماسم غبار راه دورت نشسته رو لباسم... من از تن تو طردم خالی دست سردم کوه نمک تو چشمات پاشیده روی دردم... الهی غرورت حریم خونه باشه تو باغ دل تو هزار جوونه باشه...

یه زن میجنگه پای آرزوهاش… یه زن با یک جهان درگیر میشه! یه زن دست بر نمیداره از عشقش… با اینکه دائما تحقیر میشه! همیشه گریه کردن باختن نیست… یه زن تاریخ بی رحمی رو دیده… یه زن رو سخت میشه عاشقش کرد ولی عاشق بشه جونش رو میده… همین زن که نشسته پیش چشمات! همین زن پای تو تا مرگ میره... بهش عشقو همین امروز رو کن! دیگه فردا برای عشق دیره… یه زن دلتنگیه پاییزو داره… یه زن می‌باره اما سرد هم نیست! همون کوهی که پشتت بود زن بود… کسی که مرد نیست نامرد هم نیست!

فدات