فریحا

پیدا کردی بزار من که هستم فعلا همین بازی وادامه بدیم

علی به نظرم یه بازی دیگه بهتره نورستان

مرسی گلی فدات

فک کردم حنابندون نوشتی ناردون آباد

دلیجان

لرستان

واییی چه جالب

خدانکنه گلی

اره خب من تاحالا ندیده بودم

چه قد قشنگه عاالی

داداش خو دوس نداری نگاه نکن کسی زورت نکرده

الهی آمین

عااالی

چه جالب باس امتحان کنم

نورآباد

بزن تار که امشب باز دلم از دنیا گرفته بزن تار و بزن تار بزن تا بخونم با تو آواز بی خریدار بزن تار و بزن تار برای کوچه غمگینم برای خونه غمگینم برای تو برای من برای هر کی مثل ما داره میخونه غمگینم بزن تارِ همیشه با من و از من قدیمی تر واسه اونکه تو کار عاشقی میمونه غمگینم بزن تار که امشب باز دلم از دنیا گرفته بزن تار و بزن تار بزن تا بخونم با تو آواز بی خریدار بزن تار و بزن تار ♫♫♫ به راه عاشقی مردن به خنجر دل سپر کردن واسه هر کی آسون نیست ،برای جاودان بودن واسه عاشق دیگه راهی به جز دل کندن از جون نیست بزن تا بخونم همینو میتونم…. برای کوچه غمگینم برای خونه غمگینم برای تو برای من برای هر کی مثل ما داره میخونه غمگینم بزن تارِ همیشه با من و از من قدیمی تر واسه اونکه تو کار عاشقی میمونه غمگینم بزن تار که امشب باز دلم از دنیا گرفته بزن تار و بزن تار بزن تا بخونم با تو آواز بی خریدار بزن تار و بزن تار

لب پر خنده ات ازدل درم کردشنیدم بی منت خوابت نبرده فدای چشم بی خوابت بگردم سبزه کشمیر ما زلفای تو زنجیر ما عاشق به دلبرش میگفت ای جان شیرین ما یا مرا ببر به خونتون یا بیا به خونه ما یا مرا ببر به خونتون یا بیا به خونه ما گل روی تو زیباوقشنگه لبان تشنه ات چون غنچه تنگه فتانه ولی با این همه زیبائیولت دلی در سینه ات داری که سمه سبزی کشمیر ما زلفای تو زنجیر ما دانلود آهنگ سبزه کشمیر فتانه عاشق شدم به روی ماه این نیست تقصیر ما یا مرا ببر به شهرتون یا بیا به کشمیر ما یا مرا ببر به شهرتون یا بیا به کشمیر ما دلی داریمو دلداری نداریم غمی داریمو غمخواری نداریم فتانه به تنهائی چنان دل آشنا شد که دیگر با کسی کاری نداریم سبزه کشمیر ما زلفای تو زنجیر ما عاشق به معشوقش میگفت ای جان شیرین ما یا مرا ببر به خونتون یا بیا به خونه ما یا مرا ببر به خونتون یا بیا به خونه ما گل روی تو زیباوقشنگه لبان تشنه ات چون غنچه تنگه ولی با این همه زیبائیولت دلی در سینه ات داری که سمه فتانه سبزه کشمیر ما زلفای تو زنجیر ما عاشق شدم به روی ماه این نیست تقصیر ما یا مرا ببر به شهرتون یا بیا به کشمیر ما یا مرا ببر به شهرتون یا بیا به کشمیر ما دلی داریمو دلداری نداریم غمی داریمو غمخواری نداریم به تنهائی چنان دل آشنا شد که دیگر با کسی کاری نداریم سبزه کشمیر ما زلفای تو زنجیر ما عاشق به معشوقش میگفت ای جان شیرین ما یا مرا ببر به خونتون یا بیا به خونه ما یا مرا ببر به خونتون یا بیا به خونه ما یا مرا ببر به شهرتون یا بیا به کشمیر ما فتانه یا مرا ببر به شهرتون یا بیا به کشمیر ما یا مرا ببر به خونتون یا بیا به خونه ما

گورستانی برای جن ها در جنوبی ترین نقطه شرقی ایران قرار داد. این گورستان در روستای تیس نزدیک چابهار در استان سیستان و بلوچستان قرار گرفته و محلی ها معتقدند این گورها محل دفن آدمیزاد نیست. این روستا قدمتی بیش از ۲۳۰۰ سال را دارد و مردم آن بر این باورند در گذشته جن ها در آن زندگی می کردند همچنین افراد بومی به این گورستان “جن سنط” می گویند. باور بومیان این منطقه بر این است که شب هنگام جن ها بر روی قبر مردگان خود مویه می کنند و هر آنکس که گذرش به این منطقه بیفتد با عذابی سخت خواهد مرد. ↬↬↬↬↬ ↫↫↫↫↫ ~~~

دلم برای خودم سوخت وقتی به سقف اتاقم خیره بودم و تمام شب دنبال کلماتم بودم تا پیدایشان کنم تا بتوانم«خسته ام»را طوری بنویسم که دردی که درونش نهفته است آشکار شود.که حتی وقتی نوشته ام خسته ام اشک هایم دیده شوند،اشک هایم که سُر می‌خورند روی گونه هایم،دلم برای خودم سوخت وقتی تمام روز تا شب را منتظر یک توجه کوچک از تو بودم که حتی بگویی سلام یا اصلا صدایم کنی،که حتی شده با خودم بگویم مهم بوده ام که صدایم کرده.من دلم برای خودم سوخت وقتی فهمیدم که در خواب هم تو را فراموش نخواهم کرد،که در تمامی لحظاتم حضورت را حس می‌کردم،دلم برای خودم سوخت وقتی با عکس هایت حرف می‌زدم از دور تو را نوازش می‌کردم از دور تو را میبوسیدم.من دلم برای خودم سوخت آن موقع که در خیابان ها دست هایت را نداشتم ، گرمای حضورت را نداشتم، من دلم برای خودم سوخت وقتی که پشت گوشی صدای نفس هایت را هم در ذهنم ضبط میکردم ، که وقتی صدایم می‌کردی و میخندیدی دوست داشتم لبخند هایت راهم لمس کنم که وقتی صدایم میکردی دوست داشتم لب هایت را هم لمس کنم! «من دلم برای خودم سوخت وقتی فهمیدم هیچ جزئی از زندگی تو نبودم وقتی که تمام زندگی اَم بودی.بهم ميگی تحمل كن، درست میشه! درست شدن تا يه جايی ارزش داره، تا ي جايی لبخند رضايت رو لبت مياره... از يه جايی به بعد حتی اگه همه چيز درست بشه هم ارزشی نداره، تورو خوشحال نمیكنه، تورو راضی نمیكنه... چيزی كه توی پنج سالگی تو ويترين مغازه ديدی و خواستی، وقتی توی بیست سالگی بهت بدن ديگه خوشحالت نمیكنه، غذایی كه يكشنبه هوس كردی وقتی جمعه بهت بدن ديگه راضيت نمیكنه، حرفی كه امروز بايد آرومت كنه رو چند روز بعد بشنوی ديگه خاصيت نداره. همينه! همیشه همین بوده... زندگی همه چيزش يا خيلی زوده يا خيلی ديره. سرِ موقع‌هاش هم اونقدر كمه كه خاطراتِ به ياد موندنیمون میشه...»

خدا نکنه گلی