فریحا

خدا نکنه عزیزم

مرررسی

عزیز دلللی مرسی که گفتی

قررربونت

اره عزیزم خیلی قدیمیه خخخخخ

عععشقی گلبم

اااااای جوووون فدات

قررربونت

آن‌سوی دریاها زمینی است با فرشی از آب مردانِ قایقران سحرخیز بر مَرکبِ باد چون عطرِ شاخِ پرشکوفه رد می‌شوند از هر درِ باز تا بادبان‌ها را برافرازند از خواب آن‌گاه در پهنای ناآرامِ دریا دل را سپارند بر بالِ موج و آهنگ سازند از آن زمینِ آسمانی از تپّه‌های نقره‌ای، از درّه‌ی گُل از ژرفنای مخملِ سبز از لنگرِ خاک ... پاروزنانِ فصلِ طوفان جاپایشان سبز است در یاد با بال‌های آسمانی، لبخندِ آبی تندیس می‌سازند از ابریشمِ عشق در تار و پودِ امروز و فردا

منظومه ای میان ماست چشمان تو مهر چشمان من سیاره بر مدار تو می چرخم تابی به موهایت بدهی طوفان خورشیدی ات تمام مرا به باد می دهد

آهو ندیده ای که بدانی فرار چیست! صحرا نبوده ای که بفهمی شکار چیست! باید سقوط کرد و همین طور ادامه داد دریا نرفته ای بچشی آبشار چیست! پیش من از مزاحمت بادها نگو طوفان نخورده ای که بفهمی قرار چیست! هی سبز در سفیدی چشمت جوانه زد یک بار هم سوال نکردی بهار چیست ! در خلوتت به عاقبتم فکر کرده ای ؟ خُب،کیفر صنوبرِ بی برگ و بار چیست ؟! روزی قرار شد برسیم آخرش به هم حالا بگو پس از نرسیدن قرار چیست

دلتنگ که می شوم شیشه های پنجره هم در مهی بغض آلود پنهان می شوند شاید پنجره هم می داند، دنیا بدون تو دیدنی نیست دل تنگ که میشوم، برف، جای باران را می گیرد طوفان، جای نسیم تو چه میشناسی؟ دلتنگی را دلتنگی، رنگ نیست که ببینی دلتنگی گاه تکه ای از قلب من است، همان تکه ای که با تو آمد و قلب مرا برای همیشه، دو پاره کرد

نجره ها از ترس به هم می پیچند! لرزه ها بر تن خنده ها می خشکند دختران... زلفان خود را به گرو می گیرند های... هووی... می آید طوفان ، می آید طوفان هول... حمله... حادثه... حریف چندین ساله بر مال می کند حقیقت را! ظاهرا خشمگین است بی رحم و سنگین است اما ، قلبش... چون طلا زرین است کوبنده و غمگین است می آید طوفان می آید طوفان .

اره خب شاید

وااااای خدایی حقه حرفت گذشت اون دوران

باشه حتما

واسه خودمم جالب بود