بمب انرژی

اومدم به راه راست هدایتت کنم یا اگه نشد به راه راستو به سمتت کج کنم شانس آوردی خودت ارشاد شدیاااا پاچمو زدم بالا برم رو منبر که هدایت شدی خخ

اگه آدم مناسبش بود رل نبود سینگل به فنا رفتی سنگ دل

این بده ناموسا... خدا نصیب دشمن آدمم نکنه

کل آهنگ یه طرف اونجاش که میگه همیشه موهاتو چتری می زدی یه طرف. به فضای صداها و تغییر لحظه ای آکورد های پیانو توجه کنین همیشه به موی چتری علاقه داشتم خخخخ

خفن باش و بگو اونام خفن باشن برو داداش به سلااامت یا علی

بچه ها یه زمانی با این آهنگ خاطرات نااابی داشتم یااادش بخیر

بگو دختر نیس خودتو خلاص کنن خخخ برو به سلامت داداش

تمامشی

فدای کاکو

خفنای عزیزم دپ نیستم اتفاقا خیلیم شنگولم صرفا دلی این شعرای عاشقانه دپو میذارم فک نکنین خبری شده یا دپم خخخخ تقدیم به همتون برای شادی روحم کمی غزل لطفا دلم پر از غم و درد است، راه حل لطفا همیشه کام مرا تلخ می کند دنیا به قدر تلخی دنیای تان، عسل لطفا ! مرا به حال خودم ول کنید آدم ها فقط برای کمی گریه لا اقل، لطفا کسی میان شما عشق را نمی فهمد ادا،دروغ بس است این همه دغل، لطفا کجاست کوهکنی تا نشان دهد اصلا به حرف نیست که عاشق شدن،عمل لطفا “به زور آمده بودم، به اختیار مرا” ببر به آخر دنیا از این محل لطفا نمانده راه زیادی، کنار قبرستان پیاده میشوم آقا… همین بغل، لطفا ف. نظافتی

عشق منی قسمت نبوده از شیراز و اصفهان فعلا دیدار کنم جامو فعلا پر کن تا چی قسمت باشه

خفن باشی کلا دور از کفن باشی

عشقی جامو پر کن با صفای وجودت

حالا لالای لالای لالا لای لای خخخ

من اتفاقی رو به بحرانم ،نگفتم؟ ارامشی از جنس طوفانم,نگفتم؟ یک حادثه،یک ازدحام پر تناقض از رفتن و ماندن گریزانم ،نگفتم؟ تو عاشق پاییز بودی خاطرم هست صد حیف من مرد زمستانم،نگفتم؟ با من هوایت ابری و دلگیر می شد من خیس تر از روح بارانم ،نگفتم؟ انبوه جنگل،ای هجوم شبنم و شعر من خشکی قلب بیابانم ، نگفتم؟ در انتهای سرزمینی از افق دور من کلبه ای متروک و ویرانم نگفتم؟ یا شایدم یک خانه از دیوار خالی در امتداد این خیابانم ، نگفتم؟ میلاد نجفی

حتما مشتاقم بشنوم. ببینم باهاش حس گرفتم منم با ابیاتی از خودم جوابتو میدم

جیگرتووووووو یه دونه باشی

دمت گرم داداش از من نیست اتفاقی هم اسممه خخخ خفن باشیی

همون مهمه و البته نیت خالص اولویته

جواب منو نده جواب شاعرو بده

چیزی که از من خواستی جز دل بریدن نیست چیزی مخواه از من که در اندازه ی من نیست دنبال آرامش مگرد ای رود سرگردان چیزی که در دریا نباشد در تو قطعا نیست گاهی برای گریه کردن بس که تنهایی جایی برایت بهتر از آغوش دشمن نیست پیراهنم روزی گواهی می دهد پاکم ای عشق خیلی وقت ها پاکی به دامن نیست در عشق باید پر تحمل بود و دور اندیش پروانه گشتن چاره اش جز پیله کردن نیست حسین زحمتکش

مهم دله که سابقه نداشته باشه

به شب و پنجره بسپار که بر می گردم عشق را زنده نگه دار که بر می گردم بس کن این سر زنش “رفتی و بد کردی” را دست از این خاطره بردار که بر می گردم دو سه روزی هم – اگر چند – تحمل سخت است تکیه کن بر تن دیوار که بر می گردم بین ما پیشترک هر سخنی بود گذشت عاشقت می شوم این بار که بر می گردم گفته بودی دو سحر چشم به راهم بودی به همان دیده بیدار که بر می گردم پرده ی تیره ی آن پنجره ها را بردار روی رف آیینه بگذار که بر می گردم پشت در را اگر انداخته ای حرفی نیست به شب و پنجره بسپار که بر می گردم امید مهدی نژاد