حسین138

نتوان عاشق فرزانه به افسانه فریفت من به هيچ آيه و افسون دل از او بر نکنم نه چراغی است دل من که به بادی میرد دم به دم تازه شود آتش عشقِ کهنم

ممنون دوست خوبم

کلاهت از ی مرد کمتر نباشه

طلا طلا

ته دلت پس خیلی پاکه

سلام بنده خدا که کاری ب کسی نداره

سلام والو چی بگم تجربه این چیزا ندارم

آلبرت انشتین از دانشگاه اخراج شد ولی فیزیک را با فرضیه هایش دگرگون کرد ! ونگوک در سراسر زندگی اش حتی یک تابلو هم نفروخت اما امروز آثارش میلیون ها دلار ارزش دارد ! گابریل گارسیا مارکز برای نوشتن رمان صد سال تنهایی سه سال در را بر روی خودش بست . در این سه سال همسرش برای آنکه از گرسنگی نمیرند حتی پلوپز خانه را هم فروخت اما در نهایت اثری بی مانند خلق شد و برای نویسنده اش جایزه ی نوبل ادبیات را به ارمغان آورد ! این آدمها هیچ نبوغ خاصی نداشته اند، نبوغ آنها در شناخت خود و فریاد کردن خویشتن خویش بوده است. نبوغ آنها در دنبال کردن راه منحصر به فرد خودشان بوده است.نبوغ آنها در تواناییشان در جور دیگری فکر کردن و نپذیرفتن "قوانین بعنوان یک اصل غیر قابل تغییر" بوده است. نبوغ آنها در شهامت رو برو شدن با مشکلات است

گاهى وقتها دادن شانس دوباره به آدمها مثل دادن يه گلوله ى اضافه ست. چون با شليك اول نتونستن از پا در بيارن! 🕴 آل پاچینو

روزی لئو تولستوی در خیابانی راه می رفت که ناآگاهانه به زنی تنه زد. زن بی وقفه شروع به فحش دادن و بد و بیراه گفتن کرد. بعد از مدتی که خوب فحش داد، تولستوی کلاهش را از سر برداشت و محترمانه معذرت خواهی کرد و در پایان گفت: من لئو تولستوی هستم. زن که بسیار شرمگین شده بود، عذرخواهی کرد و گفت: چرا خودتان را زودتر معرفی نکردید؟ تولستوی در جواب گفت: شما سخت مشغول معرفی خود بودید و من هم صبر کردم تا توضیحات شما تمام شود و من هم خودم را معرفی کردم. وسعت دنیای هر کسی به اندازه ...

اره البته خستگی هم چاشنیش هست بستگی داره خب، آنقدر فکر میاذ سراغم که یادم نیست با کدومش خوابم میبره

ناصر خسرو تا چهل سالگی شرب مدام میکرد... در چهل سالگی بود که خواب حج میبینه و مرد دین میشه و به سفر حج میره. پنج بار به سفر حج میره که جمعا ۱۵ سال از عمرش رو در سفر حج گذروند. پس از ۵ سفر، دیگه به حج نرفت ! اهل شهر به ناصر خسرو گفتن چرا دیگه به حج نمیری؟ گفت: در سفر آخرم در راه رفتن به حج در میانه راه یکی از هم قطاران غذایی نداشت رویش نمیشد تا از کسی غذایی طلب کند. دیدم به یکباره از شدت ضعف در حال موت است. خرمایی داشتم به او دادم و حالش بهبودی یافت. در آن لحظه به ناگاه گمان کردم که کعبه را طواف مینمایم... که گفته می شود شیخ بهایی نیز در رابطه با این داستان شعر زیر را سروده است: همه روز روزه بودن همه شب نماز کردن همه سال حج نمودن سفر حجاز کردن ز مدینه تا به کعبه سر و پابرهنه رفتن ز ملاهی و مناهی همه احتراز کردن به خدا که هیچکس را ثمر آنقدر ندارد که به روی نا امیدی در بسته باز کردن

دلت جای ِدگر بود و غمت کُنج دلِ ما گذشتیم و گذشت اما تو رسم عشق آموز...... #معصومه_صابر

نه هرگز یعنی اجازه نمیدم که کسی قضاوتم کنه از این پسر دهن هارا هستم

بخدا من از فکر خیال شب ها خوابم میبره خخخ

عمارت کلاه فرنگی جای دیگه هست شده موزه، روبرو ارگ کریم خانی، بالای رو گذر زند

خدا برات خوش بخواد

دقیقا همیشه حد وسط باشیم

بله طلا درسته

ممنون از شما دوست بهتر از جانم

ممنون طلا

ل و س

سلام صبح بخیر طلا