Elnaz

امان از این آدم ها

خوشبختی دیگران، از خوشبختی ما کم نمیکند و ثروت آنان رزق ما را کم نمیکند و صحت آنان هرگز نمی گیرد سلامتی ما را… پس آرزو کنیم برای دیگران آنچه را که، آرزو میکنیم برای خودمان

دنیا را بد ساخته اند… کسی را که دوست داری، تو را دوست نمی دارد. کسی که تو را دوست دارد ، تو دوستش نمی داری اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئین هرگز به هم نمی رسند و این رنج است. و این تمام زندگیست و زندگی یعنی این …

اگر تو ثروتمند باشی، سرما یک نوع تفریح می شود تا پالتو پوست بخری، خودت را گرم کنی و به اسکی بروی… اگر فقیر باشی برعکس، سرما بدبختی می شود و آن وقت یاد می گیری که حتی از زیبایی یک منظره زیر برف متنفر باشی. تساوی فقط در آن جایی که تو هستی وجود دارد مثل آزادی. ما تنها توی رَحِم مادر برابر هستیم.

این چه حرفیه عزیزم... هرکی رو تو زندگی با یه چیزی امتحان میکنه... کمی صبر داشته باش

اگر قرار بود بفهمیم که‌ما هم برای خودمون خدایی بودیم..جان دلم

❤❤❤❤چه تعبیر زیبایی عزیزم

حکمتی در آن است حتما ...عزیزمی❤❤❤

❤❤❤

Like

ممنونم عزیزم..و همچنین❤❤

مرسی کامبیز

ممنونم عزیزم و همچنین❤❤

دنیا=قطره ی عسلی بزرگ.. وسوسه انگیز ❤❤❤

ﺳﺮﮔﺸﺘﻪ ﭼﻮ ﭘﺮﮔﺎﺭ ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ ﺩﻭﯾﺪﯾﻢ ﺁﺧﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻘﻄﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ

قطره عسلی بر زمین افتاد، مورچه ی کوچکی آمد و از آن چشید و خواست که برود اما مزه ی عسل برایش اعجاب انگیز بود، پس برگشت و جرعه ای دیگر نوشید… باز عزم رفتن کرد، اما احساس کرد که خوردن از لبه عسل کفایت نمی کند و مزه واقعی را نمی دهد، پس بر آن شد تا خود را در عسل بیاندازد تا هر چه بیشتر و بیشتر لذت ببرد… مورچه در عسل غوطه ور شد و لذت می برد… اما (افسوس) که نتوانست از آن خارج شود، پاهایش خشک و به زمین چسبیده بود و توانایی حرکت نداشت… در این حال ماند تا آنکه نهایتا مرد… بنجامین فرانکلین میگوید: دنیا چیزی نیست جز قطره عسلی بزرگ! پس آنکه به نوشیدن مقدار کمی از آن اکتفا کرد نجات می یابد، و آنکه در شیرینی آن غرق شد هلاک میشود… این است حکایت دنیای ما

زندگی زیباست هیچ اندیشه‌ ای زشت نیست ؛ اندیشه‌ ای که اجبار شود زشت می‌ شود هیچ فردی زشت نیست ؛ فردی که زیبا نیندیشد زشت می‌ شود انسان‌ ها همه با محبت‌ اند ؛ انسانی که اراده‌ اش را تحمیل می‌ کند ، ظالم است انسان‌ ها همه عاشقند ؛ انسانی که نیاموخته عشق بورزد ، بی‌تفاوت است انسان‌ ها همه شادند ؛ انسانی که نیاموخته شادی را لمس کند ، افسرده و غمگین است “” از امروز زیبا ببینیم “”

اگه نظر من رو بخوای، دلتنگی یه جور بیماریه. مثل سرطان، که خوش‌خیم و بد‌خیم داره. که اگه کاری براش نکنی از پا درت میاره. کسی که می‌گه دلش برات تنگ شده و برای دیدنت کاری نمی‌کنه، یا داره دروغ می‌گه، یا معنی دلتنگی رو نمی‌دونه!

نوش جونتون

خیر...

چه خوشجله ❤❤