Hosseind

تو را به‌جای همه‌ی کسانی که نشناخته‌ام دوست می‌دارم تو را به‌خاطرِ عطرِ نانِ گرم برای برفی که آب می‌شود دوست می‌دارم تو را به‌جای همه‌ی کسانی که دوست نداشته‌ام دوست می‌دارم تو را به‌خاطرِ دوست‌داشتن دوست می‌دارم برای اشکی که خشک شد و هیچ‌وقت نریخت لبخندی که محو شد و هیچ‌گاه نشکفت دوست می‌دارم تو را به‌خاطرِ خاطره‌ها دوست می‌دارم برای پشت‌کردن به آرزوهای محال به‌خاطرِ نابودیِ توهم و خیال دوست می‌دارم تو را برای دوست‌داشتن دوست می‌دارم تو را به‌خاطرِ بوی لاله‌های وحشی به‌خاطرِ گونه‌ی زرینِ آفتابگردان تو را به‌خاطرِ دوست‌داشتن دوست می‌دارم تو را به‌جای همه‌ی کسانی که ندیده‌ام دوست می‌دارم تو را برای لبخندِ تلخِ لحظه‌ها پروازِ شیرینِ خاطره‌ها دوست می‌دارم