Seda

تو چه دانی که پس هر نگه ساده من ... چه جنونی چه نیازی چه غمی ست

نابینایی در شب چراغ به دست و سبو بر دوش بر راهی می رفت . یکی او را گفت : تو که چیزی نمیبینی چراه به چه کارت آید گفت: چراغ از بهر کور دلان تاریک اندیش است تا به من تنه نزنند و سبوی مرا نشکنند ((جامی))

دزدی پیراهنی را دزیده و آن را به پسرش داد .که به بازار ببرد و بفروشد پسر پیراهن را به بازار برد و وقتی به خانه برگشت پدرش پرسید:پیراهن را به چه قیمت فروختی پسر جواب داد به همان قیمتی که تو خریدی

از بهار تقویم می ماند از من استخوانهایی که تو را دوست داشتند

میخواهم به تو فکر کنم که شیوع پیدا کردی در رگهایم. چون ایدز در آفریقا ، افسردگی در غرب اول دریا آرام بود و راه نمی رفت تا تو هوای شهر به سرت زد حالا هزار سال است دریا گیج هی می‌رود و بر می گردد

Pm bede