kambiz_landar

ھستم خلاف کارے؟

نیستم عاشقے؟

خیلے لاییکے

نووش

الہے امین

لایکے

من خیلے خیلے دوستت دیرم ❤

دیشب با خدا دعوایم شد. با هم قهر کردیم … فکر کردم دیگر مرا دوست ندارد. رفتم گوشه اے نشستم. چند قطره اشک ریختم و خوابم برد. صبح که بیدار شدم. مادرم گفت: ” نمیدانے از دیشب تا صبح چه بارانے می آمد”…

روزی تصمیم گرفتم که دیگر همه چیز را رها کنم. شغلم ‏را، دوستانم را، زندگی ام را! به جنگلی رفتم تا برای آخرین بار با خدا ‏صحبت کنم. به خدا گفتم: آیا می‏ توانی دلیلی برای ادامه زندگی برایم بیاوری؟ و جواب ‏او مرا شگفت زده کرد. او گفت : آیا درخت سرخس و بامبو را می بینی؟ پاسخ دادم : بلی. فرمود: ‏هنگامی که درخت بامبو و سرخس را آفریدم، به خوبی از آنها مراقبت نمودم. به آنها نور ‏و غذای کافی دادم. دیر زمانی نپایید که سرخس سر از خاک برآورد و تمام زمین را فرا ‏گرفت اما از بامبو خبری نبود. من از او قطع امید نکردم. در دومین سال سرخسها بیشتر ‏رشد کردند و زیبایی خیره کننده ای به زمین بخشیدند اما همچنان از بامبوها خبری نبود. ‏من بامبوها را رها نکردم. در سالهای سوم و چهارم نیز بامبوها رشد نکردند. اما من ‏باز از آنها قطع امید نکردم. در سال پنجم جوانه کوچکی از بامبو نمایان شد. در ‏مقایسه با سرخس کوچک و کوتاه بود اما با گذشت ۶ ماه ارتفاع آن به بیش از ۱۰۰ فوت ‏رسید. ۵ سال طول کشیده بود تا ریشه ‏های بامبو به اندازه کافی قوی شوند.. ریشه هایی ‏که بامبو را قوی می‏ ساختند و آنچه را برای زندگی به آن نیاز داشت را فراهم می ‏کرد. ‏خداوند در ادامه فرمود: آیا می‏ دانی در تمامی این سالها که تو درگیر مبارزه با ‏سختیها و مشکلات بودی در حقیقت ریشه هایت را مستحکم می ‏ساختی. من در تمامی این مدت ‏تو را رها نکردم همانگونه که بامبوها را رها نکردم. ‏هرگز خودت را با دیگران ‏مقایسه نکن. بامبو و سرخس دو گیاه متفاوتند اما هر دو به زیبایی جنگل کمک می کنن. ‏زمان تو نیز فرا خواهد رسید تو نیز رشد می ‏ کنی و قد می کشی! ‏از او پرسیدم : من ‏چقدر قد می‏ کشم. ‏در پاسخ از من پرسید: بامبو چقدر رشد می کند؟ جواب دادم: هر ‏چقدر که بتواند. ‏گفت: تو نیز باید رشد کنی و قد بکشی، هر اندازه که ‏بتوانی

دوستت داشتم میدونے چرا؟ چون حس کردم با وجود تو عشق تو وجودمن زنده شد. چون با وجود تواحساس کردم دوباره متولد شدم.به احساسے که تو هیچوقت نفهمیدے یعنے چے.هرچه عشقواحساس داشتم به پات میریختم تو هم تظاهر میکردے یه وقت کم نیارے. به خاطرهمین هر روز بیشتراز دیروزدلم برات تنگ میشد. اینقدرلایق دونستمت که قلبمو دو دستے تقدیمت کردم. تو هم به اصطلاح نامردے نکردے دودستے اونو چسبیدے وگفتے خوب ازش نگهدارے میکنم مطمئن باش جاے خوبے سپردیش. همیشه میگفتے من باهمه ادم بدا فرق دارم من مثل اونا نیستم میدونے اعتمادکردن یعنے چے؟ اعتمادخیلے سخته خیلے.اونم تو این زمونه نامرد.اما من به حرفات به نگات وبه چشمات اعتماد کردم .درست زمانے که بهت عادت کردم بے احساسے رو تو وجودت دیدم. دیدم که کم کم دارے روے تمام احساساتم پا میزارے. دیگه باورت ندارم نمیخواستم این رو بگم...اما تورفیق نمیه راهے بارها بهم ثابت شد.هردفعه خودم رو دلدارے میدادم که همه چے درست میشه اما نه تو هیچ وقت نخواستے من رو بفهمے چون هر وقت بهت احتیاج داشتم... هروقت احساس تنهایے میکردم وبه دلگرمیت نیاز داشتم پشتم رو خالے کردے من رو تنها گذاشتے... اینه رسم رفاقت؟؟؟؟؟ کاش میدونستے باقلبے که امانت گرفتے بدتاکردے حالا میدونم تو با تمام ادم بدا فرق دارے... اره فرق دارے همه ی ادم بدا فقط یه بار دل وقلب دیگران را میشکنن اما تو روزے چند بار قلب من رو میشکنے. روزے چند بار من رو میشکنے و دوباره زنده میکنے. بارها روے قلب شکسته ام پا گذاشتے وله کردے وب تفاوت گذشتے. میدونے چیه؟نه نمیدونے یعنے هیچوقت نخواستے بدونے هیچ وقت حاضر نشدے حتے یه بار به خاطر کسے که همیشه به خاطر تو غرورش رو له میکرداز غرور لعنتیت دست بکشے. دیگه میخوام دوستنداشته باشم. شاید اینطورے بتونے احساس من رو درک کنے نمیدونم... شاید مثل بقیه چیزا از اینم خیلے ساده بگذرے اما اینو بدون نمیتونم ببخشمت تقدیم به تویے که دل شکوندئ سپاس فراموش نشه

قشنگگگگگ بوود

لایکے لاییک

خیلے خفن بود

برگااااااااممممم

سپااااس

زیباااااااا بود

قشنگ بود

عالیے بووود

لایکے لایکے

مرسے منم متشکرم خخخ

لایکے لاااااکے

زیبااااااااا

قشنگ بووود