kambiz_landar

خیلے قشننگ

ب خودت

رو ابرام

مرسے ازت

ھرچے ازش بگذرہ قدیمے نمیشہ این ❤

خیلے قشنگ بوود

لایکے لایککککککککک

خیلے خاطرہ انگیزززز

این اھنگ یادش بخییر

خیلے قشنگ

زیباااا بوود ❤

عالے

لایکے

تنکس

عالے بود

خیلے قشنگ

زیباا بوود

عالے بود

لایکے

خاطرہ انگیز

عالے بوود

زیباااا

عالے

لایکے

چه حرف بی ربطیست که مرد گریه نمی کند گاهی آنقدر بغض داری که فقط باید مرد باشی تا بتوانی گریه کنی… عــطر ِ تَنت روی ِ پــیراهنـم مــانده .. امــروز بـویــیدَمَش عمــیق ِ عمــیق ِ! و با هـر نـفس بـغــضم را سـنگین تر کردم! و به یــاد آوردم که دیـگر ، تـنـت سـهم ِ دیگری ست… و غمــت سـهم ِ مــن! دلم بهانه ای میخواهد برای ادامه زندگی… مثل یک بوسه عاشقانه که یادم بیاورد هنوز زنده ام ! راه میروم و شهر زیر پاهایم تمام میشود ! تو … هیچ کجا نیستی… بهار من مرا بگذار و بگذر رهایم کن برو دلدار و بگذر من عادت می کنم اینجا به غمها مرا پر کن از این اجبار و بگذر… کاش یکی پیدا میشد که وقتی میدید گلوت ابر داره و چشمات بارون ، به جای اینکه بپرسه “چته ؟ چی شده ؟” ؛ بغلت کنه و بگه “گریه کن” … حتی دوباره لبخند زدن هم دل میخواهد که من دیگر ندارم ! تو را هرگز آرزو نخواهم کرد، هرگــــــــز … چون محال میشوی مثل همه آرزوهایم ! دنیا اونقد کوچیکه که آدمایی رو که ازشون متنفری هر روز میبینی ولی اونقدر بزرگه که اونی که دلت می خواد رو هیچوقت نمیبینی … خاطرات آدم مثل یه تیغ کند میمونه که رو رگت میکشی! نمیبره اما تا میتونه زخمیت میکنه دیر آمدی ؛ بودنم در حسرت خواستنت تمام شد … دیار عاشقی هم شهر هرت داره ! خیلی راحت دل می دزدن ، دل می برن ، دل می شکنن … گاهی از خیال من گذر می کنی … بعد اشک می شوی … رد پاهایت خط می شود روی گونه ی من … به من گفت برو گورِت رو گم کن … و حالا هر روز با گریه به دنبال قبر من می گردد ! کاش آرام پیش خودت و زیر زبانی می گفتی : “زبانم لال !” اولین خنده ز بی دردی بود آخرین گریه ز بی درمانی من که به هیچ دردی نمیخورم … این دردها هستند که چپ و راست به من میخورند … من مرده ام … به نسیم خاطره ای ، گاهی تکانی می خورم … همین کاش بودی تا من نیز چیزی برای از دست دادن داشتم … استخوان هایم را به دانشمندان بسپارید … شاید بفهمند نه یخبندانی بود نه بیماری مهلکی ! من از دوری تو منقرض شدم … چند تکه از تو پریشان افتاد ته فنجانی که فالم را می گرفت… می گفت آرام نیستی و فردا هیچ نامه ای نخواهد آمد… شبانه هایم برای تو عشق هم… خاطره ی مُرده ای باشد برای وقت های کسالت شاید چشم های ما نیاز داشته باشند که گاهی با اشک های مان شسته شوند تا بار دیگر زندگی را با نگاه شفاف تری ببینیم… به سادگی رفـت ؛ نــه اینکه دوستم نداشت ! نـــــــــه ، فهمید خیییییییلی دوستش دارم ! درد اگر سینه شکافد ، نفسی بانگ مزن ! درد خود را به دل چاه مگو ! استخوان تو اگر آب کند آتش غم ، آب شو ، آه مگو ! من ماندم و حلقه طنابی در مشت با رفتن تو به زندگی کردم پشت بگذار فردا برسد می شنوی دیروز غروب ، عاشقی خود را کشت