Lotus

باران را گو بی آهنگ ببار غبارآلوده از جهان تصویری واژگونه در آبگینه بی قرار باران را گو بی مقصود ببار لبخند بی صدای صد هزار حباب در فرار باران را گو به ریشخند ببار چون تار‌ها کشیده و کمان کش باد آزموده‌تر شود و نجوای بی کوک به ملال انجامد باران را رها کن و خاک را بگذار تا با همه گلویش سبز بخواند باران را اکنون گو بازیگوشانه ببار شاملو

به روی چشمم قشنگم

⚘️⚘️

دنیای بی‌خیالی‌ها عجب دنیای عجیب و غریبی‌ست غم‌ها از سر و کول روزمرگی‌هایت بالا می‌رود و تو انگار نه انگار ثانیه‌ها چه تند و چه کند از کنار هم می‌گذرند و تو تنها از رنگ آسمان متوجه گذر آن می‌شوی چارچوب دنیای بی‌خیالی‌ها به رنگ آرامش است و روی دیوار روزمرگی هایش هیچ نگرانی و استرسی آویزان نیست دنیایی که فقط به دست خودت ساخته می‌شود دنیایی که در گوشه‌ای از ذهنت پابرجاست.

یک روزی یک جایی، دلت اهلیِ آدمی می‌شود و از پنهانیترین قسمت‌های احساس و زندگی‌ات برایش حرف می‌زنی حرف می‌زنی و تسکین پیدا می‌کنی حرف می‌زنی و آرام می‌شوی حرف می‌زنی و از رسوا شدن نمی‌ترسی قبول کن دردناک است ببینی همان آدم جایی اهلیِ کسی شده و نه فقط خودت که از ریزترین جزئیات وجود تو برایش حرف زده اعتماد ما را کشتند رفیق میپرسی خوبم خوبم همه چیز خوب است غیر از این حرفی برای گفتن نیست انگیزه‌ و دلیلی برای آرام شدن نیست من مدت‌هاست که دیگر حرفی برای گفتن ندارم با هیچکس!

برای گل تفاوتی نمی‌کند که کسی رایحه‌اش را استشمام کند یا نکند حتی در دورترین و متروک‌ترین نقاط جهان نیز گل‌هایی خوش‌رنگ و خوش‌بو می‌رویند آنها بی‌آنکه منتظر نگاهی باشند شکوفا می‌شوند گل‌ها برای رنگ و بوی خود از کسی توقعی ندارند خاصیت گل آن است که خوش ببوید و رنگ‌های بدیع خود را در آفتاب پهن کند همچون گل باش در دوست داشتن گلها نگران این نیستند که مبادا دیده نشوند آنها مسرور شکوفایی و رایحه‌ی خویشتن‌اند.

یه روز یکی از دوستام ازم پرسید : به نظرت احساساتِ آدم شبیه چیه؟ بهش گفتم: نمی‌دونم گفت :تا حالا آونگ دیدی؟ از هر طرف هر چقدر که بالا می‌بری از همون طرف همون قدر بالا میره. گفتم :خب، منظورت دقیقا چیه گفت: ببین، انسان هر چقدر که کسی یا چیزی رو دوست داشته باشه پتانسیل این رو داره که همونقدر هم از اون فرد یا چیز متنفر بشه مثالِ واضحش هم همین داستان‌های اسیدپاشی که اتفاق می‌افته. وقتی که با مجرم‌ها صحبت می‌کنی بدون استثنا همشون می‌گن که یه روزی حاضر بودم براش بمیرم و اصلا نمی‌دونم که چرا یهو این‌جوری شد این آدم‌ها همشون آونگ احساسشون هم از اون‌طرف خیلی بالا رفته هم از طرف مقابل خیلی از رابطه‌هایی که آخرش با ناسزا و بد و بیراه تموم می‌شه اولش با دوست دارم و عاشقتم‌های آتیشی و عمیق شروع شده بوده.

توصیف وضعیت من رو فقط جناب شمس لنگرودی به وضوح شرح داده، اونجایی که گفته: صبور ‏مثل درختی که در آتش می‌سوزد ‏و توانِ گریختن ندارد !

چقدر زیباست

عالی عزیزم

عالی بود قشنگم

مرسی

ممنونم⚘️